چکیده مقاله
در دهه های اخیر در کشور ایران شاهد رشد سریع و روزافزون جمعیت شهرها و افزایش سریع شهرنشینی بوده ایم یکی از مشهورترین عوارض توسعه سریع شهرنشینی در کشوری مثل ایران، پیدایش پدیده کمبود زمین و مبارزه برای تصاحب زمین در شهرها می باشد و برجسته ترین اقدام سیاسی توده های شهری در بسیاری از شهرها تصاحب و تصرف غیرقانونی زمین در خارج از محدوده شهرها است که به رشد و توسعه بدون برنامه و بدقواره شهرها دامن زده و راه را برای برنامه ریزی های آتی کاربری های اراضی شهری تنگتر می کنند تنها راهکار ایده ال و مطلوب توسعه شهری همگون، برنامه ریزی برای نحوه استفاده از زمین های شهری برای حال و آینده شهرهاست؛ چرا که برنامه ریزی کاربری اراضی شهری یکی از محورهای اصلی برنامه ریزی شهری است که همراه با برنامه ریزی شبکه، فضای سبز، تاسیسات شهری و غیره، استخوان بندی اصلی شهر و نحوه توسعه آتی شهر را مشخص می کند نحوه رویکرد و چگونگی برنامه ریزی کاربری اراضی شهری نه تنها نقش اساسی در کیفیت و کارآیی برنامه های جامع شهری خواهد داشت؛ بلکه اساس نظام توزیع فعالیت ها، خدمات و سرانه کاربری ها را تعیین نموده و به توسعه پایدار شهری خواهد انجامید تحقیق حاضر سعی دارد نمودهای عینی برنامه ریزی کاربری اراضی شهری در توسعه پایدار شهر شیروان را مورد ارزیابی و تحلیل قرار داده و نحوه انطباق یا عدم انطباق کاربری ها به لحاظ کمی با استانداردهای مورد استفاده در ایران را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�میری بوانلو، مجید،1403،تحلیل کاربری اراضی شهری در جهت توسعه پایدار (مطالعه موردی: شهر شیروان)،بیست و چهارمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و چهارمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری29 شهریور 1403 · بابل