چکیده مقاله
بخش کشاورزی در اقتصاد ملی نقش محوری دارد و علاوه بر تامین امنیت غذایی، در اشتغال و استقلال اقتصادی کشور موثر است؛ با این حال، توسعه ی فاقد رویکرد پایداری موجب آسیب های زیست محیطی و مصرف بی رویه مواد شیمیایی شده است از دهه ی ۱۹۸۰، الگوی کشاورزی پایدار با هدف حفظ فرآیندهای اکولوژیکی و ارتقای کیفیت زندگی نسل های امروز و آینده مطرح گردید؛ الگویی که بر چهار بعد تناسب اکولوژیکی، پایداری اقتصادی، مقبولیت اجتماعی و مسئولیت سیاسی استوار است مقاله حاضر با هدف طراحی مجتمع تحقیق و توسعه کشاورزی پایدار در شهرستان بوانات بر اساس رویکرد معماری ارگانیک انجام شده است این رویکرد، با تاکید بر پیوند هم ساز میان کالبد مصنوع و طبیعت، از اصول اقلیمی و مصالح بومی بهره می گیرد تا کیفیت زیستی و عملکردی فضا را افزایش دهد؛ امری که در حوزه کشاورزی اهمیت خاص دارد، زیرا تعامل پایدار میان انسان، خاک، آب و انرژی بنیان کشاورزی سالم را شکل می دهد در این تحقیق، ابتدا مبانی نظری معماری ارگانیک و پایداری با روش های کتابخانه ای و اسنادی تحلیل شد، سپس مجتمع های تحقیقاتی کشاورزی یزد و کرمان به عنوان نمونه های داخلی و مراکز بین المللی سینجنتا، ناتیلوس خورشیدی، آنتروپوزوفی سائوپائولو و پژوهش های عبدالکریم و اولینیک مورد مطالعه تطبیقی قرار گرفتند یافته ها نشان داد تلفیق دو رویکرد اقلیم محور یزد و زمین محور کرمان همراه با تجارب جهانی در معماری ارگانیک، الگویی مناسب برای طراحی مجتمع های تحقیقاتی پایدار در مناطق سرد و نیمه خشک ایران، به ویژه شهرستان بوانات فراهم می کند در پایان، شرایط طبیعی و اقلیمی بوانات شامل منابع آب و انرژی، بافت زمین، جهت باد و تابش خورشید مورد تحلیل و ارزیابی قرار گرفت
کلیدواژهها
نویسندگان
علیرضا محمودی
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری، موسسه آموزش عالی آپادانا، شیراز، ایران
پریسا مشک سار
استادیار شهرسازی، موسسه آموزش عالی آپادانا، شیراز، ایران
سلما حائری
مربی معماری ، موسسه آموزش عالی آپادانا، شیراز، ایران
شیوه ارجاع
محمودی، علیرضا و مشک سار، پریسا و حائری، سلما،1404،طراحی مجتمع تحقیقات و توسعه کشاورزی پایدار با رویکرد معماری ارگانیک در شهرستان بوانات،بیست و هشتمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و هشتمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری30 مهر 1404 · بابل