چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه تاب آوری و حمایت اجتماعی با اضطراب اجتماعی در پسران نوجوان انجام گرفته است این پژوهش با روش توصیفی همبستگی و جامعه آماری را کلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۴ مشغول به تحصیل تشکیل می دادند که یک دبیرستان با نمونه ای ۲۰۰ نفری با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد ابزار استفاده شده در بخش گردآوری اطلاعات پرسشنامه حمایت اجتماعی با ضریب پایایی ۰ ۸۰، پرسشنامه تاب آوری با ضریب پایایی ۰ ۷۱ و پرسشنامه اضطراب اجتماعی با ضریب پایایی ۰ ۶۶ بوده است به منظور بررسی این پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شده است نتایج این پژوهش نشان می دهد بین حمایت اجتماعی و تاب آوری با اضطراب اجتماعی رابطه منفی و معناداری وجود دارد هم چنین نتایج رگرسیون چندگانه نشان می دهد متغیرهای حمایت اجتماعی و تاب آوری پیش بینی کننده ی منفی برای اضطراب اجتماعی می باشد علاوه بر آن حمایت اجتماعی در مقایسه با تاب آوری متغیر پیش کننده ی قوی تری برای اضطراب اجتماعی می باشد در آخر می توان نتیجه گرفت حمایت اجتماعی و ارتقای تاب آوری در نوجوان پسر در اضطراب اجتماعی نقش مهم و تعیین کننده ی دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
ماهری کهن، رضا و رضا زاده، اکبر و زمانی زاده، سیده معصومه و محترمی، هیوا،1403،رابطه بین تاب آوری و حمایت اجتماعی با اضطراب اجتماعی در نوجوان،هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در علوم انسانی، علوم تربیتی، حقوق و مطالعات اجتماع�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در علوم انسانی، علوم تربیتی، حقوق و مطالعات اجتماعی25 اسفند 1403