چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه خودشفقت ورزی و شادکامی با بهزیستی روانشناختی در نوجوان انجام گرفته است این پژوهش با روش توصیفی_همبستگی و جامعه آماری را کلیه دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴ ۰۳ مشغول به تحصیل تشکیل می دادند که یک دبیرستان با نمونه ای ۱۰۰ نفری با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد ابزار استفاده شده در بخش گردآوری اطلاعات پرسشنامه خودشفقت ورزی با ضریب پایایی ۰ ۷۶ ، پرسشنامه شادکامی با ضریب پایایی ۰ ۷۵ و پرسشنامه بهزیستی روانشناختی با ضریب پایایی ۰ ۷۱ بوده است به منظور بررسی این پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شده است نتایج این پژوهش نشان می دهد بین خودشفقت ورزی و شادکامی با بهزیستی روانشناختی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد هم چنین نتایج رگرسیون چندگانه نشان می دهد متغیرهای خودشفقت ورزی و خودشفقت ورزی پیش بینی کننده ی مثبتی برای بهزیستی روانشناختی می باشد علاوه بر آن خودشفقت ورزی در مقایسه با شادکامی متغیر پیش کننده ی قوی تری برای بهزیستی روانشناختی می باشد در آخر می توان نتیجه گرفت افزایش و ارتقای خودشفقت ورزی و شادکامی در نوجوان در بهزیستی روانشناختی نقش مهم و تعیین کننده ی دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حمدنیا، ندا و دوستام ساروقیه، نرگس و پروین، شیرین و احراری، سعید،1403،رابطه خودشفقت ورزی و شادکامی با بهزیستی روانشناختی در نوجوانان،هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در علوم انسانی، علوم تربیتی، حقوق و مطالعات اجتماع�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در علوم انسانی، علوم تربیتی، حقوق و مطالعات اجتماعی25 اسفند 1403