اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر کنترل خشم و سبک های کنار آمدن کودکان شهر تهران

چکیده مقاله

هدف از این تحقیق بررسی اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر کنترل خشم و سبک های کنار آمدن کودکان شهر تهران بود جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانش آموزان کلاس چهارم، پنجم و ششم مدارس دخترانه ابتدایی منطقه ۵ تهران در سال ۱۴۰۰ ۱۳۹۹ می باشد که تعداد آنها تقریبا ۱۲۰۰۰ نفر گزارش شده است جهت انتخاب نمونه از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد؛ بدین صورت که از بین دانش آموزانی که حاضر به همکاری با محقق بودند و در شرایط کرونا در مدرسه حضور پیدا می کردند، تعداد ۳۰ نفر انتخاب شدند و در دو گروه کنترل و آزمایش به طور تصادفی قرار گرفتند برای تجزیه و تحلیل آماری داده ها از تحلیل کواریانس چندمتغیره استفاده شد ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه سنجش مهارت های کنترل خشم ۱۹۹۵ و پرسشنامه سبک های مقابله ای اندلر و پارکر CISS ۱۹۹۰ بود نتایج نشان داد: رفتاردرمانی دیالکتیکی بر کنترل خشم ۰/۰۱> P ، سبک های کنار آمدن هیجان مدار ۰/۰۱> P ، سبک های کنار آمدن مسئله مدار ۰/۰۱> P و سبک های کنار آمدن اجتنابی ۰/۰۱> P کودکان شهر تهران اثربخش است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فائزه یاراحمدی

دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزادشهر

حمزه اکبری

دکتری تخصصی روانشناسی– عضو هیئات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزادشهر

یاراحمدی، فائزه و اکبری، حمزه،1400،اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر کنترل خشم و سبک های کنار آمدن کودکان شهر تهران،سومین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیتی6 آذر 1400