ارتقاء دسترسی به برنامه درسی عمومی برای دانش آموزان با عقب ماندگی ذهنی: یک مدل چند سطحی

چکیده مقاله

اصلاحات سال ۱۹۹۷ در قانون آموزش افراد دارای معلولیت شامل الزاماتی بود که دانش آموزان دارای معلولیت به برنامه درسی عمومی دسترسی داشته باشند و در آن پیشرفت کنند بیشتر بحث ها در مورد تلاش ها برای ارتقای چنین دسترسی و پیشرفتی، نیازهای منحصر به فرد یادگیرندگان عقب مانده ذهنی را در نظر نمی گیرد Wehmeyer، Lattin و Agran ۲۰۰۱ یک مدل تصمیم گیری را معرفی کردند تا تیم های IEP را قادر سازد تا در مورد برنامه آموزشی دانش آموزان عقب مانده ذهنی با در نظر گرفتن برنامه درسی عمومی و نیازهای یادگیری منحصر به فرد دانش آموزان تصمیم گیری کنند این مقاله آن فرآیند تصمیم گیری را در چارچوب دیگری قرار می دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مریم غلامی یالقوزآغاجی

آموزگارمدارس استثنایی دوره ابتدایی ناحیه یک ارومیه

�لامی یالقوزآغاجی، مریم،1402،ارتقاء دسترسی به برنامه درسی عمومی برای دانش آموزان با عقب ماندگی ذهنی: یک مدل چند سطحی،هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیتی25 آذر 1402