چکیده مقاله
بر اساس تعریف برنامه عمران سازمان ملل، حکمرانی خوب عبارت است از: مدیریت امور عمومی بر اساس حاکمیت قانون، دستگاه قضایی کارآمد و عادلانه و مشارکت گسترده مردم در فرایند حکومتداری حکمروایی به عنوان یک مفهوم، مشخص می باشد که قدرت در داخل و خارج از اقتدار رسمی و نهادهای حکومت وجود دارد غالبا حکمروایی سه گروه اصلی از بازیگران را شامل می شود: حکومت، بخش خصوصی و جامعه مدنی، دوم این که، حکمروایی بر فرایند تاکید دارد و مشخص می سازد که تصمیمات با توجه به روابط پیچیده بین تعدادی از بازیگران با اولویتها و سلایق متفاوت گرفته می شوند حکمروایی، توافقی را بین اولویتها و سلایق رقیب و متضاد برقرار می کند Dekker,۲۰۰۴:۱۵۶ ، و این اساس و شالوده مفهوم حکمروایی است الگوی حکمروایی شهری، شکلی جدید از حاکمیت شهری است که پاسخگوی ضرورت تعادل چند وجهی میان عناصر و نیروهای متکثر در جهت پایداری توسعه و شهروند مداری است صالحی،۱۳۸۱: ۸۹ نتایج نشان می دهد حکمروایی خوب در واقع رهیافتی تطبیقی در برنامه ریزی و مدیریت منابع در قلمرو سرزمین کشور، منطقه، شهر برای دست یابی به توسعه پایدار به شمار می آید که از طریق رفتار قاعده مند و نهادینه شدن اسخ گویی، مشارکت، شفافیت، قانونمندی، مسئولیت پذیری و مانند این ها دست یافتنی است به همین دلیل حکمروایی خوب شهری فرایند کنش و واکنش متقابل مسئولان و مدیران و شهروندان در سطح کلان تا خرد است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پارسائی فرد، محمدهادی،1400،الزامات مشارکت شهروندان در حکمروایی خوب شهری،دومین کنفرانس بین المللی ایده های نوین در مدیریت، اقتصاد، حسابداری و بانکدار�
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی ایده های نوین در مدیریت، اقتصاد، حسابداری و بانکداری15 اسفند 1400