چکیده مقاله
در این تحﻘیق به بررسی تاثیر عدم قطعیت سیاست اقتصادی در ایران طی دوره های ۱۳۶۹ ۱۴۰۱ در کشور ایران پرداخته شد همچنین، با استفاده از روش اقتصادسنجی خود رگرسیون با وقفه های توزیعی ARDL ضرایب متغیرهای مستقل تخمین زده شد نتایج نشان داد که عدم قطعیت سیاست اقتصادی در بلند مدت تاثیر منفی و معنی داری بر ارزش افزوده بخش صنعت در ایران دارد به عبارت دیگر با افزایش عدم قطعیت سیاست اقتصادی، ارزش افزوده بخش صنعت کاهش می یابد ضریب متغیر موجودی سرمایه نیز مطابق انتظار مثبت بوده و از نظر آماری معنی دار و برابر ۰ ۲۷ است به عبارت دیگر با افزایش یک واحدی در موجودی سرمایه، ارزش افزوده بخش صنعت ۰ ۲۷ واحد افزایش می یابد ضریب متغیر نیروی کار نیز مثبت و برابر ۴۰۳۵ است به عبارت دیگر، افزایش این متغیر موجب افزایش ارزش افزوده بخش صنعت می شود با ثابت نگه داشتن سایر متغیرها و با افزایش یک واحدی در این متغیر، ارزش افزوده بخش صنعت به اندازه ۴۰۳۵ واحد افزایش می یابد بر این اساس توصیه میگردد دولتمردان و سیاستگذاران با ایجاد ثبات و قطعیت در سیاستهای اقتصادی خود به بهبود فضای کسب و کار کمک کنند تا این امر به افزایش میزان سرمایه گذاری منجر شود و به دنبال آن میزان تولیدات و ارزش افزوده بخش صنعت افزایش یابد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اتمی نیا، سهیل و ابراهیمی، امیرحسین و ابرقویی، حسام الدین و درخشانی، شهرزاد،1403،بررسی تاثیر عدم قطعیت سیاست اقتصادی بر رشد اقتصادی بخش صنعت در ایران،هشتمین کنفرانس بین المللی ایده های نوین در مدیریت، اقتصاد، حسابداری و بانکدار�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی ایده های نوین در مدیریت، اقتصاد، حسابداری و بانکداری30 مهر 1403