آزادی بیان در نظام های حقوقی ایران و فرانسه: از مبانی نظری تا چالش های فضای مجازی

چکیده مقاله

با گسترش فضای مجازی و نقش تعیین کننده آن در تبادل اطلاعات، این پرسش اساسی مطرح می شود که آزادی بیان در این فضا تا چه اندازه و بر اساس چه معیارهایی می تواند محدود شود تا هم از حقوق بنیادین افراد صیانت گردد و هم از بروز آسیب های جدی جلوگیری شود این مقاله با رویکردی توصیفی تحلیلی و تطبیقی، به بررسی آزادی بیان در فضای مجازی در نظام حقوقی ایران و فرانسه می پردازد و تلاش می کند نحوه تعریف، تنظیم و اعمال محدودیت های مربوط به این حق را در دو کشور تبیین نماید یافته ها نشان می دهد که هر دو نظام حقوقی محدودسازی محتوای زیان بار مانند نفرت پراکنی و پورنوگرافی کودکان را ضروری می دانند، اما در فرانسه این محدودیت ها مبتنی بر قوانین شفاف، نظارت قضایی موثر و رعایت اصولی چون قانونی بودن، ضرورت و تناسب اعمال می شود؛ در حالی که در ایران، سازوکارهای اداری و سیاست های فیلترینگ بخش عمده ای از تنظیم گری را تشکیل می دهد که گاه با معیارهای شفافیت و قابلیت پیش بینی سازگار نیست نتیجه آنکه تنظیم آزادی بیان در فضای مجازی باید به گونه ای صورت گیرد که ضمن حفظ نظم عمومی و حمایت از افراد در برابر محتوای زیان بار، به محدودسازی بی ضابطه و گسترده این حق بنیادین منجر نشود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

پوران اسفندیار پور

دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز،شیراز، ایران

پوران اسفندیار پور

دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز،شیراز، ایران

بابک باصری

عضوهیات علمی،گروه حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز،شیراز،ایران

بابک باصری

عضوهیات علمی،گروه حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز،شیراز،ایران

�سفندیار پور، پوران و باصری، بابک،1405،آزادی بیان در نظام های حقوقی ایران و فرانسه: از مبانی نظری تا چالش های فضای مجازی،بیست و دومین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی30 اردیبهشت 1405 · شیروان