چکیده مقاله
در عصر دیجیتال، هوش مصنوعی به عنوان عاملی تحول آفرین در حوزه تربیت معلم ظهور کرده است؛ اما بدون حکمرانی جامع و چندبعدی، می تواند به جای بهبود کیفیت آموزش، چالش های اخلاقی، اجتماعی و حقوقی جدی ایجاد کند این مقاله به بررسی جنبه های حکمرانی هوش مصنوعی در تربیت معلم در ایران پرداخته و بر این باور است که چارچوبی مشارکتی، پویا و بومی شده برای ادغام مسئولانه این فناوری ضروری است با استفاده از روش تحلیلی توصیفی و بر اساس مرور منابع معتبر داخلی و بین المللی، این پژوهش به چهار محور اصلی می پردازد: ۱ مفاهیم پایه حکمرانی شامل ابعاد فنی، اخلاقی، قانونی و اجتماعی؛ ۲ چالش های اخلاقی مانند سوگیری الگوریتمی، نقض حریم خصوصی، مسئولیت پذیری و شکاف دیجیتال؛ ۳ سیاست گذاری ملی و نهادی برای ادغام عادلانه و کارآمد هوش مصنوعی و ۴ نقش مشارکتی معلمان و دانشجویان در فرآیند حکمرانی یافته ها نشان می دهد که حکمرانی موثر نیازمند تعادل بین نوآوری و احتیاط، شفافیت الگوریتم ها، بومی سازی با ارزش های فرهنگی و مذهبی، و ایجاد مکانیسم های نظارتی چندسطحی است در پایان، پیشنهادات عملی مانند تدوین سند ملی هوش مصنوعی در آموزش عالی، راه اندازی پلتفرم ملی «معلم یار»، تشکیل کمیته های اخلاق دانشگاهی و آموزش دیجیتال مداوم ارائه شده است این مقاله بر این نکته تاکید دارد که هوش مصنوعی باید به عنوان ابزاری کمکی در خدمت انسان و نه جایگزین آن در تربیت معلم قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمد علی پور، الناز و رمضانی، آیلین و زعفرانلو هریس، لیلا،1405،بررسی حکمرانی تربیت معلم و هوش مصنوعی،بیست و دومین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی30 اردیبهشت 1405 · شیروان