چکیده مقاله
در این پژوهش، آسیب پذیری لرزه ای و اولویت بندی بهسازی ساختمان های بحرانی تحت مالکیت شهرداری مورد ارزیابی نظام مند قرار گرفته است هدف اصلی، شناسایی سازه هایی است که در صورت وقوع زلزله، نقش کلیدی در تداوم خدمات شهری و مدیریت بحران دارند و در عین حال دارای نارسایی های لرزه ای چشمگیر هستند برای دستیابی به این هدف، ابتدا مجموعه ای از ساختمان های شهرداری با کاربری های حساس انتخاب و بر اساس اطلاعات موجود و بازدیدهای میدانی، غربالگری اولیه کیفی انجام شد و سطح تقریبی آسیب پذیری آنها برآورد گردید سپس برای گروه ساختمان های پرخطر، ارزیابی نیمه کمی با تکیه بر شاخص های سازه ای نوع سیستم باربر جانبی، قدمت، کیفیت اجرا، نامنظمی ها ، شاخص های عملکردی اهمیت خدمات، نقش در پاسخ و بازیابی بحران ، و شاخص های اقتصادی–اجتماعی هزینه بهسازی، تراکم جمعیت کاربر، جایگزین پذیری کاربری صورت پذیرفت در ادامه، به منظور تدوین یک راهبرد عملی برای اولویت بندی اقدامات بهسازی، چارچوبی مبتنی بر تصمیم گیری چندمعیاره به کار گرفته شد تا وزن نسبی معیارها با مشارکت متخصصان سازه، مدیران شهری و کارشناسان مدیریت بحران تعیین شود و هر ساختمان امتیاز تلفیقی نهایی کسب کند نتایج پژوهش نشان می دهد ترکیب سطح بالای آسیب پذیری سازه ای با اهمیت عملکردی و دشواری جایگزینی، شاخص ترین عامل در قرارگیری ساختمان ها در رتبه های نخست اولویت بهسازی است بر این اساس، فهرست اولویت دار ساختمان های بحرانی استخراج و پیشنهادهایی برای فازبندی اقدامات مقاوم سازی و تخصیص منابع مالی ارائه شده است این یافته ها می تواند به عنوان مبنایی برای سیاست گذاری شهرداری ها در کاهش خطرپذیری لرزه ای، برنامه ریزی سرمایه گذاری در بهسازی و ارتقای تاب آوری کالبدی شهر مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
میرزا احمدی، فرهاد،1404،ارزیابی آسیب پذیری لرزه ای و اولویت بندی بهسازی ساختمان های بحرانی شهرداری،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی برق ،کامپیوتر و مکانیک28 بهمن 1404 · شیروان