ارزیابی تاب آوری شهری در برابر مخاطرات طبیعی با رویکرد جغرافیایی

چکیده مقاله

تاب آوری شهری در برابر مخاطرات طبیعی به عنوان یکی از شاخص های کلیدی توسعه پایدار و مدیریت ریسک شهری شناخته می شود و تحلیل آن با رویکرد جغرافیایی امکان شناسایی مناطق آسیب پذیر و برنامه ریزی موثر برای کاهش خسارات را فراهم می کند این مطالعه با هدف ارزیابی تاب آوری شهری در برابر مخاطرات طبیعی با استفاده از داده های فضایی و شاخص های چندبعدی، به تحلیل نقش عوامل جغرافیایی، اجتماعی و اقتصادی در شکل گیری توانمندی های شهری پرداخته است روش پژوهش ترکیبی بوده و از تحلیل مکانی با بهره گیری از سیستم اطلاعات جغرافیایی GIS همراه با شاخص های کمی و کیفی تاب آوری استفاده شده است یافته ها نشان می دهد که تاب آوری شهری به طور قابل توجهی تحت تاثیر الگوهای فضایی مخاطرات، پراکنش جمعیت، زیرساخت های حیاتی و دسترسی به خدمات اضطراری قرار دارد و برخی مناطق شهری با کمترین تاب آوری، نیازمند برنامه های متمرکز ارتقاء ظرفیت مدیریت ریسک هستند همچنین تحلیل همبستگی بین شاخص های تاب آوری و عوامل محیطی و اجتماعی نشان می دهد که تاب آوری تنها محصول عوامل ساختاری و جغرافیایی نیست، بلکه تعامل پیچیده بین عوامل اجتماعی، اقتصادی و محیطی نقش تعیین کننده دارد این نتایج بر اهمیت استفاده از رویکردهای مبتنی بر GIS و تحلیل فضایی برای شناسایی نقاط ضعف و فرصت ها در برنامه ریزی شهری تاکید می کند و چارچوبی برای توسعه سیاست ها و راهبردهای مقاوم سازی شهرها ارائه می دهد پژوهش حاضر می تواند به تصمیم گیرندگان شهری کمک کند تا برنامه ریزی های مبتنی بر داده های دقیق و تحلیل های فضایی را به منظور کاهش آسیب پذیری و افزایش تاب آوری شهری به کار گیرند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ابراهیم حسنی

۱ مسئول شهرسازی شهرداری باغشاد

�سنی، ابراهیم،1404،ارزیابی تاب آوری شهری در برابر مخاطرات طبیعی با رویکرد جغرافیایی،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی برق ،کامپیوتر و مکانیک28 بهمن 1404 · شیروان