چکیده مقاله
پروژه های بازآفرینی شهری در دهه های اخیر به عنوان راهکاری اساسی برای مقابله با چالش های پیچیده بافت های فرسوده شهری مطرح شده اند این پژوهش با هدف ارزیابی تاثیرات اجتماعی اقتصادی این پروژه ها بر جوامع بومی ساکن در این بافت ها و با تمرکز بر رویکرد توانمندسازی انجام شده است روش تحقیق حاضر بر پایه مرور نظامی و تحلیل انتقادی ادبیات نظری و تجربی معاصر در حوزه مطالعات شهری استوار است یافته های پژوهش نشان می دهد که گذار از رویکردهای سنتی نوسازی فیزیکی و تخریب محور به پارادایم بازآفرینی مبتنی بر توانمندسازی، شرط لازم برای دستیابی به پایداری شهری است نتایج حاصله حاکی از آن است که پروژه های بازآفرینی زمانی موفقیت آمیز خواهند بود که در بعد اقتصادی، فراتر از بهبود کالبدی، به افزایش سرمایه انسانی، رسمی سازی اقتصاد غیررسمی و ایجاد فرصت های شغلی پایدار برای ساکنان بومی بپردازند در بعد اجتماعی، حفظ و تقویت سرمایه اجتماعی، شبکه های همبستگی محلی و هویت مکانی، به عنوان عوامل کلیدی در جلوگیری از تخلیه جمعیت و پدیده ژنتریفیکاسیون عمل می کنند همچنین، پژوهش اثبات می کند که مشارکت واقعی ساکنان در فرآیندهای تصمیم گیری و حکمرانی محلی، ضامن انطباق پروژه ها با نیازهای واقعی و تضمین کننده عدالت فضایی است با این حال، موانعی همچون تامین مالی پایدار، پیچیدگی های حقوقی مالکیت، مقاومت فرهنگی و عدم هماهنگی بین سازمانی، چالش های جدی پیش روی اجرای این پروژه ها هستند در نهایت، این مقاله پیشنهاد می کند که اتخاذ مدل های نوین تامین مالی مشارکتی، اصلاحات حقوقی برای تثبیت مالکیت، و ایجاد ساختارهای حکمرانی چندسویه، راهکارهای ضروری برای ارتقای اثربخشی بازآفرینی شهری و توانمندسازی جوامع محلی می باشند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
علی سلطانی چهلخانه
کارمند شهرداری شاهین شهر
شیوه ارجاع
�لطانی چهلخانه، علی،1404،ارزیابی تاثیر اجتماعی اقتصادی پروژه های بازآفرینی شهری بر جوامع بومی ساکن در بافت های فرسوده (رویکرد توانمندسازی)،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی برق ،کامپیوتر و مکانیک28 بهمن 1404 · شیروان