ارزیابی نقش سیاست های حمل و نقل شهری در کاهش یا افزایش ترافیک تهران

چکیده مقاله

کلانشهر تهران، به عنوان پایتخت سیاسی و اقتصادی ایران، با چالش های ساختاری گسترده ای در حوزه حمل و نقل و ترافیک روبروست رشد شتابان جمعیت، گسترش افقی شهر، افزایش روزافزون خودروهای شخصی و محدودیت های طبیعی و زیرساختی، شبکه حمل و نقل این کلانشهر را تحت فشار بی سابقه ای قرار داده است پیامد این وضعیت، نه تنها اتلاف زمان و سرمایه شهروندان، بلکه آلودگی های شدید زیستمحیطی، کاهش کیفیت زندگی، و تحمیل هزینه های اقتصادی و اجتماعی گزاف بر پیکره شهر است در این میان، سیستم مدیریت حمل و نقل شهری به عنوان عاملی کلیدی و راهبردی، نقشی تعیین کننده در تشدید یا تخفیف این بحران ایفا می کند مدیریت یکپارچه، هوشمند و پایدار در حوزه هایی همچون توسعه و بهره برداری از ناوگان حمل و نقل عمومی، کنترل و مدیریت تقاضای سفر، اعمال سیاست های قیمت گذاری و محدودیت های ترافیکی، و ارتقای زیرساخت های ریلی و جاده ای، می تواند محور تحول در وضعیت کنونی باشد این مقاله با درک این اهمیت، در پی بررسی علمی و تحلیل تاثیر نظام مدیریت حمل و نقل شهری بر وضعیت ترافیکی کلانشهر تهران است پرسش اصلی آن است که سیاست ها و اقدامات مدیریتی کنونی تا چه اندازه در کنترل و هدایت جریان ترافیک موفق عمل کرده اند و چه راهبردهای نوین و یکپارچه ای می تواند منجر به خلق شهری با جریان روان تر ترافیک و دسترسی عادلانه تر شود؟ برای پاسخ به این پرسش، مقاله حاضر ابتدا به مرور چالش های ویژه ترافیکی تهران می پردازد سپس، ارکان و مولفه های کلیدی سیستم مدیریت حمل و نقل شهری را تبیین کرده و تاثیر هریک بر شاخص های ترافیکی مانند زمان سفر، سرعت متوسط، و تولید آلاینده ها را مورد تحلیل قرار می دهد در نهایت، با ارائه ی جمع بندی و پیشنهادات راهبردی، چشم اندازی برای حرکت به سمت مدیریتی اثرگذار و هوشمند در جهت کاهش معضل ترافیک تهران ارائه خواهد شد هدف از انجام این پژوهش شناسایی نقش و وظایف مدیریت حمل ونقل شهری و تاثیر آن بر میزان ترافیک کلان شهر تهران است لذا از طریق مصاحبه ای عمیق و کارآمد طبق پرسشنامه ای محقق ساخته و منطبق با نیاز پژوهش با ۱۱۲ نفر از کارشناسان، معاونان و مدیران باتجربه و باسابقه حوزه معاونت حمل ونقل و ترافیک شهر تهران، اصفهان و مشهد، نقاط ضعف و مثبت این حوزه شناسایی گردید و از طریق نرم افزار spss و LISREL و تحلیل های اکتشافی و عاملی گویه های تحقیق دسته بندی شدند نتایج تحقیق نشان داد که با تطبیق عامل های تائیدی مرتبه اول و دوم به ابعاد ساختاری و عملیاتی، فرهنگی و اجتماعی، زیست محیطی، رفاهی و ماهیتی، علوم تکنولوژی و زیرساخت های شهرسازی دست یافتیم، بدین گونه که عدم رعایت زیرساخت های شهرسازی با ۹۱/۰ بیشترین تاثیر را در عملکرد مدیریت حمل ونقل و ترافیک گذاشته است، پس ازآن به ترتیب حوزه علوم تکنولوژی با ۸۹/۰، حوزه فرهنگی و اجتماعی با ۸۷/۰، حوزه رفاهی و ماهیتی ۸۶/۰، حوزه های زیست محیطی ۸۵/۰ و حوزه ساختاری و عملیاتی ۸۳/۰ تاثیرگذار در میزان ترافیک شهری بوده اند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمد آهنگری

۱ شهردار شب ناحیه ۳ شهرداری منطقه ۲۲ تهران

کورش سرلک

۲ کارشناس متخصص اداره املاک شهرداری منطقه ۲۲ تهران

عبدالعلی اخوان

۳ کارشناس متخصص امور دفتری و روابط عمومی شهرداری منطقه ۲۲ تهران

حامد رضوی زاده

۴ کارشناس متخصص امور خدمات شهری و محیط زیست شهرداری منطقه ۲۲ تهران

اعظم عبدالمالکی

۵ دانش آموخته کارشناسی ارشد مطالعات فرهنگی و رسانه

�هنگری، محمد و سرلک، کورش و اخوان، عبدالعلی و رضوی زاده، حامد و عبدالمالکی، اعظم،1404،ارزیابی نقش سیاست های حمل و نقل شهری در کاهش یا افزایش ترافیک تهران،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی برق ،کامپیوتر و مکانیک28 بهمن 1404 · شیروان