چکیده مقاله
صنعت ساخت وساز یکی از بزرگ ترین مصرف کنندگان منابع طبیعی و تولیدکنندگان ضایعات در جهان است و نقش مهمی در انتشار گازهای گلخانه ای دارد در این میان، استفاده از مصالح بازیافتی به عنوان راهکاری پایدار مطرح شده است که می تواند همزمان به کاهش ضایعات، صرفه جویی در منابع طبیعی، کاهش انتشار کربن و ارتقای بهره وری اقتصادی منجر شود تجربه سوئیس در این زمینه الگویی ارزشمند به شمار می رود پروژه بازتولید کارخانه فیات ژنو نشان داد که مصالح حاصل از تخریب سازه های قدیمی می توانند پس از فرآوری در ساخت مجتمع های جدید مورد استفاده قرار گیرند، بدون آنکه عملکرد مکانیکی سازه ها دچار افت جدی شود پژوهش های دانشگاهی در EPFL و ETH Zurich نیز این مسیر را تقویت کردند؛ پروژه RebuiLT در EPFL کاهش ۹۰ درصدی انتشار گازهای گلخانه ای را در بتن بازیافتی نشان داد و ETH Zurich با توسعه مصالح کم کربن و فناوری های پایش دیجیتال، امکان کنترل دقیق کیفیت مصالح بازیافتی را فراهم ساخت در ایران نیز ظرفیت های بالقوه قابل توجهی برای بومی سازی این تجربیات وجود دارد سالانه میلیون ها تن ضایعات عمرانی در شهرهای بزرگ تولید می شود که اغلب بدون فرآوری دفن می گردند پژوهش های داخلی نشان داده اند که بتن های بازیافتی و ژئوپلیمری می توانند عملکرد مکانیکی و زیست محیطی قابل قبولی داشته باشند با این حال، نبود استانداردهای ملی، کمبود زیرساخت های فرآوری و مقاومت بازار نسبت به مصالح بازیافتی از جمله موانع اصلی هستند بنابراین، تدوین سیاست های حمایتی، اجرای پروژه های پایلوت، ایجاد زیرساخت های فرآوری و ارتقای فرهنگ زیست محیطی می تواند مسیر توسعه پایدار در صنعت عمران ایران را هموار سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
مجید میراحمدی
۱ کارشناسی ارشد مهندسی عمران مدیریت ساخت
عبدالرحمن میراحمدی سرپیری
۲ کارشناسی ارشد مهندسی عمران خاک و پی
فرهاد لجم اورک
۳ دکترای مهندسی منابع آب، کارشناس فنی شهرداری شهرکرد
شیوه ارجاع
میراحمدی، مجید و میراحمدی سرپیری، عبدالرحمن و لجم اورک، فرهاد،1404،بازتولید سازه های عمرانی با بهره گیری از مصالح بازیافتی در تجربه سوئیس و افق های پیش رو در ایران،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی برق ،کامپیوتر و مکانیک28 بهمن 1404 · شیروان