چکیده مقاله
بازار سنتی ایران صرفا یک کانون مبادلات اقتصادی نیست، بلکه ساختاری نظام مند و پیچیده از تعاملات اجتماعی، فرهنگی و مذهبی را در خود جای داده است در این میان، بازار تاریخی تبریز به عنوان بزرگ ترین سازه آجری سرپوشیده جهان، واجد الگوهای کالبدی و فضایی منحصربه فردی است که در طول سده ها، پاسخی پایدار به نیازهای کالبدی و رفتاری مراجعین داده است با این حال، در دهه های اخیر، طراحی مراکز تجاری مدرن دچار نوعی «بحران هویت» و «گسست فضایی» شده است که نتیجه آن، ایجاد فضاهای خنثی و فاقد سرزندگی اجتماعی است هدف این پژوهش، واکاوی گونه شناسی فضایی بازار تبریز بر اساس شاخص های چیدمان فضایی مانند اتصال و هم پیوندی و تبیین چگونگی انتقال این الگوها به معماری معاصر است نتایج نشان می دهد که با بازتعریف مفاهیمی چون «تیمچه» در قالب آتریوم های تعاملی و «راسته» به عنوان گذرهای پویا، می توان به الگویی بومی و کارآمد برای طراحی بازارهای نوین دست یافت
نویسندگان
شیوه ارجاع
�شرخواه، ساحل،1404،بازخوانی گونه شناسی فضایی بازار تاریخی تبریز جهت تدوین الگو های طراحی در مراکز تجاری معاصر،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی برق ،کامپیوتر و مکانیک28 بهمن 1404 · شیروان