چکیده مقاله
این پژوهش به تحلیل کیفی چارچوب محیط زیستی اقامتگاههای بوم گردی سبز در ایران می پردازد، با هدف شناسایی معیارها و شاخص های کلیدی برای ارزیابی عملکرد پایدار این اقامتگاه ها در چهارچوب گردشگری سبز روش تحقیق کیفی مبتنی بر تحلیل مضمون است و داده ها از ۲۵ مصاحبه عمیق با خبرگان، مدیران بومگردی، کارشناسان و فعالین، اساتید دانشگاهی جمع آوری شده که با استفاده از نرم افزار MAXQDA کدگذاری و تحلیل گردید جامعه آماری خبرگان حوزه بومگردی ایران است و نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی تا اشباع نظری انجام شد یافته ها ۱۲۷ کد را در مقوله هایی مانند پایداری محیطی ۲۳ کد ، مدیریت آب و فاضلاب ۱۹ کد ، مدیریت انرژی ۱۵ کد ، مدیریت پسماند ۱۷ کد ، حفاظت تنوع زیستی ۱۶ کد ، آموزش زیست محیطی ۶ کد و حکمرانی سبز ۱۳ کد نشان می دهد که بر کاهش ردپای کربن، استفاده از انرژی های تجدیدپذیر و زنجیره تامین سبز تاکید دارد نتایج این مطالعه با منابع جهانی و مطالعات بین المللی همخوانی دارد در نتیجه گیری اقامتگاه های بومگردی سبز در ایران می توانند به عنوان الگویی جهانی برای کاهش انتشار کربن و حفاظت تنوع زیستی عمل کنند به ویژه با توجه به پیشرفت های اخیر مانند عضویت در گروه های حفاظت ECO و انتخاب سه روستای ایرانی در لیست بهترین روستاهای گردشگری UNWTO برای ۲۰۲۵ اما موفقیت آنها مستلزم ادغام انرژی های تجدیدپذیر، مدیریت پسماند و زنجیره تامین سبز است همچنین اقامتگاه های بومگردی سبز می توانند الگویی برای توسعه پایدار باشند اما نیازمند مدل یکپارچه مدیریت سبز با تمرکز بر زیرساخت ها، آموزش و نظارت هستند تا چالش هایی مانند بحران آب و سبزشویی را برطرف کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سدی، مهدی و طهماسی، بهمن،1404،تحلیل کیفی چهارچوب محیط زیستی اقامتگاههای بوم گردی سبز در ایران،اولین کنفرانس بین المللی سرمایه گذاری های سبز در تحول پایدار گردشگری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی سرمایه گذاری های سبز در تحول پایدار گردشگری5 بهمن 1404 · تهران