اثر تمرینات هوازی بر میتوفاژی میتوکندریایی

چکیده مقاله

میتوکندری یکی از اندامک های پویای سلولی بوده که اختلال در عملکردش موجب تضعیف عملکرد سلول و در نهایت مرگ سلولی می گردد میتوفاژی اتوفاژی انتخابی میتوکندری های آسیب بوده که به واسطه حذف میتوکندری های ناکارآمد موجب بهبود عملکردهای بیولوژیک سلولی می گردد مسیر سیگنالینگ PINK۱ Parkin از مهم ترین مسیرهای تنظیم میتوفاژی می باشد اختلال در میتوفاژی دلیل اصلی بسیاری از بیماری های متابولیک، نورودیژنریتیو، سرطان ها و سالمندی می باشد شواهد به دست آمده از مطالعات انسانی و حیوانی نشان می دهد تمرینات هوازی به واسطه تنظیم و فعال سازی مسیرهای سیگنالینگ میتوفاژی میتوکندریایی را توسعه داده و موجب حفظ سلامتی در سطح سلول و به دنبال آن کاهش بروز بیماری ها می گردد هرچند مکانیسم مولکولی دقیق اثر تمرینات هوازی در توسعه میتوفاژی میتوکندریایی مشخص نیست؛ اما نتایج مطالعه متعدد نشان می دهد کاهش فشار اکسایشی، التهاب، آپوپتوز و افزایش مایوکاین های ضد التهاب همراه با تمرینات هوازی منظم با فعال سازی مسیرهای سیگنالینگ میتوفاژیک به ویژه مسیر سیگنالینگ PINK۱ Parkin میتوفاژی را در بافت های گوناگون و در شرایط سالمندی، چاقی، بی تحرکی و اختلالات متابولیک تنظیم نموده و از توسعه بیماری های متعدد جلوگیری می نماید نقش تنظیمی تمرینات هوازی بر میتوفاژی تاکید کننده کارایی این تمرینات بر محافظت بافتی و توسعه سلامتی می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فرانک امینی

گروه فیزیولوژی ورزشی واحد تهران شمال دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

محمد علی آذربایجانی

گروه فیزیولوژی ورزشی واحد تهران مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

شاهین ریاحی

گروه فیزیولوژی ورزشی واحد تهران شرق دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

لیدا مرادی

گروه فیزیولوژی ورزشی واحد تهران شرق دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

�مینی، فرانک و آذربایجانی، محمد علی و ریاحی، شاهین و مرادی، لیدا،1403،اثر تمرینات هوازی بر میتوفاژی میتوکندریایی،اولین همایش ملی چشم انداز علوم ورزشی با رویکرد برنامه علمی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش ملی چشم انداز علوم ورزشی با رویکرد برنامه علمی29 بهمن 1403 · تهران