چکیده مقاله
مقدمه سرمی IL ۱B, IL ۶ بیماری پارکینسون شایع ترین اختلال نوروپاتوژنیک است که در نتیجه دژنراسیون نورون های دوپامینرژیک بخش متراکم جسم سیاه مغز و پایانه های آن در استریاتوم به وجود می آید هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر مستقل و تعاملی چهار هفته تمرین هوازی و هیدروکسی تراپی بر غلظت وضعیت بالینی بیماران مبتلا به پارکینسون بود روش ها آزمودنی ها به چهار گروه تمرین هوازی، تمرین و نوشیدن آب هیدروژنه، نوشیدن آب هیدروژنه و کنترل تقسیم شدند پروتکل تمرینی سه جلسه در هفته و به مدت ۴ هفته انجام شد برنامه اصلی تمرین شامل ۲۰ دقیقه راه رفتن با ۶۰ ۸۰ حداکثر ضربان قلب روی تردمیل بود آب هیدروژنه از دستگاه های تولید کننده آب هیدروژنه که حدود ۰/۸ میلی مول هیدروژن را در آب ترکیب می کنند و از بیماران خواسته شد تا روزانه ۱۰۰۰ میلی لیتر آب هیدروژنه را در طول پژوهش مصرف کنند بررسی پیش آزمون و پس آزمون در هر گروه از آزمون T همبسته و ارزیابی فرضیه ها از آزمون کواریانس دوطرفه چندمتغیره MANCOVA و آزمون تعقیبی بونفرونی به کار گرفته شد سطح معنی داری در تمام آنالیزهای آماری P کمتر از ۰/۰۵ در نظر گرفته شد برای تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ و برای رسم نمودارها از نرم افزار GraphPad Prism استفاده شد نتایج متغیرهای مقادیر سرمی ۶ IL و TNF a در بیماران مبتلا به پارکینسون در گروه تمرین هوازی هیدروکسی تراپی از سه گروه دیگر به طور معناداری بیشتر بود P
کلیدواژهها
نویسندگان
علی اکبر کریمی
گروه فیزیولوژی ورزشی دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال تهران ایران
لیدا مرادی
گروه فیزیولوژی ورزشی دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال تهران ایران
صالح رحمتی احمدآباد
گروه فیزیولوژی ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد پردیس تهران، ایران
بهرام عابدی
گروه فیزیولوژی ورزشی دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال تهران ایران
شیوه ارجاع
کریمی، علی اکبر و مرادی، لیدا و رحمتی احمدآباد، صالح و عابدی، بهرام،1403،اثر مستقل و تعاملی چهار هفته تمرین هوازی و هیدروکسی تراپی بر غلظت ۶-IL و TNF-a سرم و وضعیت بالینی بیماران مبتلا به پارکینسون،اولین همایش ملی چشم انداز علوم ورزشی با رویکرد برنامه علمی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی چشم انداز علوم ورزشی با رویکرد برنامه علمی29 بهمن 1403 · تهران