چکیده مقاله
پیشرفت تکنولوژی و دانش حمل و نقل در سال های اخیر، راه حل های متفاوتی را برای بهبود وضعیت حمل و نقل ارائه نموده است مطالعات مختلف نشان می دهد که بهترین راه حل برای رفع مشکلات ترافیک در شهرهای بزرگ، گرایش به استفاده از سیستم های حمل و نقل عمومی سریع السیر با ظرفیت بالا همچون انواع سیستم های قطار سبک و سنگین شهری، موتورپل و اتوبوس تندرو است از آن جایی که سرمایه گذاری برای ایجاد این سیستم ها مستلزم صرف هزینه های سنگین ارزی می باشد، لذا انتخاب از میان سیستم های مختلف از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد در تحقیق حاضر به بررسی واولویت بدی سیستم های حمل و نقل حومه شهر تبریز پرداخته شده است برای این منظور 4 سیستم حمل و نقل موتورپل، قطار سبک شهری، اتوبوس تندرو و اتوبوس منظم به عنوان گزینه های موردنظر بررسی شده اند در این راستا از 3 روش تصمیم گیری چند معیاره، شامل روش تحلیل سلسله مراتبی AHP، روش ساده وزنی SAW و روش TOPSIS استفاده شده است برای روش AHP از نرم افزار Expert Choice و برای دو روش دیگر از نرم افزار Excel استفاده شده است نتایج حاصل از هریک از روش ها مورد بررسی قرار گرفته و همچنین با یکدیگر مقایسه شده اند براساس نتایج حاصل در روش AHP، گزینه موتورپل اولویت اول بوده و در روش های SWA,TOPSIS گزینه اتوبوس منظم اولویت اول می باشد در نهاریت به منظور تلفیق اولویت بندی های سه روش مذکور، از سه روش دیگر به عناوین روش میانگین رتبه ها، روش بردا و روش گپ لند بهره گرفته شده است اولویت بندی نهایی گزینه ها به ترتیب بصورت سیستم های منظم، اتوبوس تندرو، موتوریل و قطار سبک شهری می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�صلانی، احمد و خاکسار، حسن،1398،اولویت بندی و انتخاب سیستم حمل و نقل حومه شهری به روش های SAW,AHP,TOPSIS،ششمین کنفرانس ملی مهندسی عمران ، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی26 خرداد 1399 · شیروان