بررسی اثر تناسبات سایه و آفتاب در کاربری ایوانهای مسجد جامع اصفهان

چکیده مقاله

مسجد جامع اصفهان به عنوان قدیمی ترین بنای تاریخی این شهر، در قرن دوم هجری احداث گردیده است این بنا شامل صحنی چهار ایوانی، شبستان ها، مدرسه مظفری، صفه های کوچک دوره دیلمی، گنبد نظام الملک، گنبد تاج الملک، محراب اولجایتو، چهار ایوان معروف صاحب، استاد، شاگرد و درویش میباشد این مسجد با نقشه چهار ایوانی بنا شده و از آنجا که ابداعات هنری و معماری پانزده قرن دوران اسلامی را در خود گرد آورده است، یکی از بهترین آثاری به شمار میرود که در دنیای امروز شهرت دارد چهار ایوان اطراف میدان شاخصه شیوه مسجدسازی ایرانیان است که پس از احداث آن در سایر مساجد نیز رواج یافته است این ایوان ها با نام های صفه صاحب در جنوب، صفه درویش در شمال، صفه استاد در مغرب و صفه شاگرد در مشرق به علت تزئینات مقرنس سازی وکاربندی، یکی از فنون بسیار جالب معماری ایران را بیان میدارد از این رو در این پژوهش با توجه به سابقه تحقیقات انجام شده درمحل و براساس برداشت های میدانی از چگونگی تغییرات سایه و آفتاب در ایوانهای مذکور و با ترسیم پلان و مقاطع آفتاب و سایه در طول روز به بررسی چگونگی تغییرات سایه و آفتاب، شدت و جهت روشنایی ایوانها و عملکرد و کاربرد مطلوب آنها پرداخته میشود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

وحید آبدار اصفهانی

دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه معماری، واحد نطنز، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

زهرا عباسی

عضو هیات علمی واحد نطنز دانشگاه ازاد اسلامی اصفهان ایران

�بدار اصفهانی، وحید و عباسی، زهرا،1400،بررسی اثر تناسبات سایه و آفتاب در کاربری ایوانهای مسجد جامع اصفهان،سیزدهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهاردهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران ، معماری و شهرسازی27 اردیبهشت 1401 · شیروان