چکیده مقاله
توسعه فیزیکی شهر در سطح افقی به سبب محدودیتهای ناشی از موقعیت طبیعی شهر و همچنین به دلیل افزایش سطح زیر پوشش خدمات شهری ، در حد محدودی امکان پذیر است بنابراین محدودیتهای توسعه فیزیکی از یک طرف و نیاز به تولید مسکن در مقیاس وسیع از طرف دیگر، ضرورت احداث مجتمع های ساختمانهای بلند در ابعاد مختلف را الزامی ساخته است تحقیق حاضر پس از بررسی معیارهایی در طراحی مجتمع های مسکونی و بیان مطالعات پیشین انجام گرفته در این زمینه، برخی از این معیارها را در دو الگوی مجتمع های مسکونی میان مرتبه و بلندمرتبه، تجزیه و تحلیل می کند مقایسه بین این معیارها از طریق بررسی مدارک موجود، مطالعات میدانی، توزیع پرسشنامه به صورت مساوی بین ساکنان دو مجتمع مسکونی میان مرتبه و مجتمع مسکونی بلندمرتبه و مصاحبه با آنان انجام می گیرد از طریق مقایسه امتیاز هر یک از این معیارها بین دو الگو، میزان رضایت مندی ساکنان از هر یک از مجتمع های مسکونی مشخص می گردد فرضیه تحقیق بر این استوار است که رضایت مندی ساکنان درمجتمع های مسکونی میان مرتبه به نسبت مجتمع های مسکونی بلندمرتبه، بیشتر بوده و نتایج پژوهش نیز بر این مطلب صحه می گذارد اگر چه در روند مقایسه این معیارها مجتمع مسکونی بلندمرتبه به نسبت مجتمع مسکونی میان مرتبه در برخی موارد برتری پیدا می کرد، ولی با درنظر گرفتن تمامی معیارها و مقایسه آن ها، نشان داده شد که مجتمع مسکونی میان مرتبه رضایت مندی بیشتری را برای ساکنان خود فراهم می کند تراکم ساختمانی بیش از حد، عدم مشارکت ساکنان با هم، دسترسی های نامناسب به خدمات عمومی، ناهماهنگی با بافت اطراف از نقاط ضعف مجتمع مسکونی بلند مرتبه به حساب می آید در حالی که تراکم پایین، بالا بودن روابط اجتماعی ساکنان با یکدیگر و هماهنگی با بافت اطراف از مهم ترین ویژگی های مجتمع مسکونی میان مرتبه به حساب می آید
کلیدواژهها
نویسندگان
زهرا رئوف
دانش اموخته رشته جغرافیا و برنامه ریزی شهری
شیوه ارجاع
�ئوف، زهرا،1400،بررسی تطبیقی تاثیر الگوهای کالبدی - شهری مجتمع های مسکونی میان مرتبه و بلند مرتبه بر رضایت ساکنین (نمونه موردی: شهر شیروان)،سیزدهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهاردهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران ، معماری و شهرسازی27 اردیبهشت 1401 · شیروان