چکیده مقاله
کاهش منابع آب شیرین و افزایش پروژه های ساخت وساز در نواحی ساحلی، بررسی استفاده از آب دریا به عنوان منبع جایگزین برای تولید بتن و دیگر مصالح ساختمانی را ضروری کرده است هدف این مطالعه بررسی امکان پذیری فنی و اقتصادی استفاده از آب دریا و ماسه دریایی در تهیه بتن با تمرکز بر خواص هیدراسیون، مقاومت مکانیکی و دوام بلندمدت است روش تحقیق ترکیبی از مرور ادبیات و آزمایش های تجربی پیشنهادی شامل اندازه گیری اسلامپ، زمان گیرش، مقاومت فشاری در سنین ۷، ۲۸ و ۹۰ روزه، و آزمون های نفوذپذیری و مهاجرت کلراید مطابق استانداردهای مرتبط می باشد نتایج کلی نشان می دهد که استفاده از آب دریا معمولا باعث کاهش کارایی کاهش اسلامپ ، کوتاه شدن زمان گیرش تا حدود ۲۰–۳۰٪ در مطالعات مرجع و افزایش اندک مقاومت اولیه می شود، اما در بلندمدت کاهش مقاومت تا حدود ۷–۱۰٪ و افزایش نفوذپذیری و مهاجرت کلراید مشاهده شده که ریسک خوردگی آرماتور را بالا می برد با اتخاذ تدابیری مانند کاهش نسبت آب به سیمان، به کارگیری مواد پوزولانی میکروسیلیس، سرباره، خاکستر بادی ، استفاده از فوق روان کننده ها، شستشو / نمک زدایی ماسه دریایی و به کارگیری آرماتورهای مقاوم یا پوشش های حفاظتی می توان ریسک ها را تا حد قابل قبولی کاهش داد در نتیجه، استفاده از آب دریا برای بتن های غیرمسلح و سازه های موقت قابل توصیه است و برای بتن مسلح تنها در صورت اعمال محافظت های طراحی شده و آزمون های دوام بلندمدت مجاز خواهد بود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رابی، علی و مرتضوی، سید مصطفی و ملکی، محمد مهدی،1404،استفاده از آب دریا در ساخت بتن و مصالح ساختمانی،بیست و هفتمین کنفرانس ملی مهندسی عمران،معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و هفتمین کنفرانس ملی مهندسی عمران،معماری و شهرسازی24 شهریور 1404 · شیروان