چکیده مقاله
عدالت فضایی در دهه های اخیر به یکی از مفاهیم کلیدی در برنامه ریزی شهری تبدیل شده است، اما همچنان شکاف قابل توجهی میان پذیرش نظری آن و تحقق عملی در توزیع خدمات شهری وجود دارد پژوهش حاضر با هدف واکاوی ادراک برنامه ریزان شهری از نقش عدالت فضایی در توزیع خدمات شهری انجام شده است این مطالعه با رویکردی کیفی و بهره گیری از تحلیل مضمون بازتابی، دیدگاه های ۱۶ نفر از برنامه ریزان شهری، مدیران حوزه خدمات شهری و متخصصان دانشگاهی را از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته مورد بررسی قرار داده است یافته ها نشان می دهد که برنامه ریزان عدالت فضایی را نه صرفا یک اصل هنجاری، بلکه ابزاری عملی برای پاسخ به نابرابری های تاریخی شهری تلقی می کنند با این حال، غلبه ملاحظات سیاسی و نهادی، شکاف میان ابزارهای فنی برنامه ریزی و واقعیت های اجتماعی محلات، و محدودیت داده های محلی، تحقق عملی عدالت فضایی را با چالش مواجه کرده است در مقابل، مشارکت محلی به عنوان سازوکاری کلیدی برای ترجمه عدالت فضایی از سطح اسناد و نقشه ها به سطح زندگی روزمره شهروندان برجسته شده است نتایج این پژوهش بر ضرورت توجه هم زمان به ابعاد نهادی، اجتماعی و فنی در فرآیند برنامه ریزی شهری تاکید دارد و می تواند به غنای ادبیات عدالت فضایی و بهبود سیاست گذاری خدمات شهری کمک کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�عفری نیا، سید پیام،1404،ادراک برنامه ریزان شهری از نقش عدالت فضایی در توزیع خدمات شهری،بیست و هشتمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و هشتمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی25 آذر 1404 · شیروان