چکیده مقاله
عوامل زیادی بر صنعت گردشگری تاثیرگذار می باشند که آب و هوا یکی از مهمترین آنها به شمار می رود شرایط اقلیمی تاثیری مستقیم بر تقاضا و رضایتمندی گردشگری دارد و مناسب بودن مقصد برای طیف گسترده ای از فعالیت های گردشگری توسط آب وهوا تعیین می شود با توجه به اهمیت این موضوع پژوهش حاضر با هدف بررسی روند دمای چابهار و اثرات آن بر توسعه گردشگری چابهار که یکی مهمترین مقصدهای گردشگران می باشد انجام شده است در این راستا از داده های متوسط دما، متوسط رطوبت نسبی و سرعت باد ماهانه چابهار طی دوره آماری ۲۰۲۳ ۱۹۷۰ استفاده شد ابتدا روند دما با استفاده از آزمون من کندال استفاده شد سپس اقلیم آسایش منطقه توسط شاخص های PMV, PET و SET در نرم افزار ریمن بررسی شد نتایج به دست آمده نشان داد تنها ماه های ژانویه، فوریه و دسامبر برای گردشگران مناسب می باشد و به سبب افزایش دمای رخ داده در چابهار سایر ماه ها برای حضور گردشگران مناسب نیستند به طور کلی عمده ترین محدودیت آسایش اقلیمی و گردشگری در چابهار رخداد افزایش دما و تنش گرمایی می باشد به دلیل قرار گیری چابهار در عرض های پایین جغرافیایی و در کنار آبهای گرم اقیانوس هند از این رو در این منطقه تنش سرمایی وجود ندارد و تنها در ماه های زمستان تنش گرمایی اندک می باشد و برای حضور گردشگران مناسب می باشد و در سایر ماه ها تنش گرمایی بسیار زیاد می باشد به عبارت دیگر این شهر از نظر گردشگری زمستانه می تواند به عنوان توان بالقوه مورد توجه قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�داودی جلفایی، محبوبه و گندمکار، امیر و عباسی، علیرضا و رضایی، پرویز،1403،بررسی روند متوسط دمای چابهار و اثرات آن بر توسعه گردشگری،دومین کنفرانس بین المللی اقتصاد دریاپایه با رویکرد حکمرانی در گردشگری دریایی و ساحلی،بندرعباس
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی اقتصاد دریاپایه با رویکرد حکمرانی در گردشگری دریایی و ساحلی3 بهمن 1403 · بندرعباس