چکیده مقاله
کنوانسیون مارپل، با عنوان رسمی کنوانسیون جلوگیری از آلودگی دریایی ناشی از کشتی ها، به عنوان یکی از برجسته ترین توافق نامه های بین المللی، نقشی کلیدی در حفاظت از محیط زیست دریایی و مدیریت آلودگی های ناشی از فعالیت های کشتیرانی ایفا می کند آیا این کنوانسیون توانسته است راهبردی موثر برای حفاظت از محیط زیست دریایی و مقابله با چالش های نوظهور ارائه دهد؟ این مطالعه با هدف بررسی تاثیر این کنوانسیون بر کاهش انواع آلودگی دریایی از جمله نشت نفت، آلودگی های پلاستیکی، و انتشار گازهای گلخانه ای، و همچنین ارزیابی ظرفیت آن در مواجهه با چالش های نوظهور انجام شده است روش تحقیق شامل تحلیل تطبیقی متون و مقررات بین المللی، بررسی سازوکارهای اجرایی و نقش همکاری های جهانی در افزایش اثربخشی این کنوانسیون بوده است یافته های پژوهش نشان می دهد که کنوانسیون مارپل توانسته است با وضع مقررات سختگیرانه در زمینه کاهش آلودگی نفتی، مدیریت مواد خطرناک، و تنظیم تخلیه زباله های پلاستیکی، گام های بلندی در کاهش آلودگی دریایی بردارد همچنین، اقدامات نوینی نظیر کنترل انتشار گازهای گلخانه ای و الزام به استفاده از فناوری های پاک، در کاهش اثرات زیست محیطی کشتیرانی بسیار موثر بوده است با این حال، چالش هایی مانند تفاوت در توانایی اجرایی کشورهای عضو، نبود فناوری های کافی در کشورهای درحال توسعه، و ظهور آلاینده های جدید همچنان پابرجا هستند این پژوهش پیشنهاد می کند که با تقویت همکاری های بین المللی، افزایش سرمایه گذاری در فناوری های زیست محیطی، ارتقای آگاهی عمومی و ایجاد سازوکارهای قانونی منعطف، می توان عملکرد این کنوانسیون را بهبود بخشید و به حفاظت از اقیانوس ها برای نسل های آینده کمک کرد
کلیدواژهها
نویسندگان
پویا سلیمی
دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت دریایی،دانشگاه علوم دریایی امام خمینی ره نوشهر
علی عبداله حبیب نوری
استادیار دانشگاه علوم دریایی امام خمینی ره نوشهر
شیوه ارجاع
�لیمی، پویا و عبداله حبیب نوری، علی،1403،کنوانسیون مارپل: راهبردی جهانی برای حفاظت از محیط زیست دریایی و مقابله با چالش های نوظهور،دومین کنفرانس بین المللی اقتصاد دریاپایه با رویکرد حکمرانی در گردشگری دریایی و ساحلی،بندرعباس
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی اقتصاد دریاپایه با رویکرد حکمرانی در گردشگری دریایی و ساحلی3 بهمن 1403 · بندرعباس