چکیده مقاله
با توجه به قرارگیری کلان شهر شیراز بر روی گسل های فعال و سابقه تاریخی وقوع زمین لرزه های مخرب در این منطقه، بررسی و ارزیابی مقاومت زیرساخت های شهری در برابر زلزله از اهمیت بالایی برخوردار است زیرساخت های حیاتی مانند شبکه های حمل ونقل، تاسیسات بهداشتی و درمانی، ایستگاه های آتش نشانی، خطوط انتقال انرژی و آب، در زمان وقوع زمین لرزه نقش محوری در حفظ کارکردهای حیاتی شهر دارند این پژوهش با هدف ارزیابی میزان مقاومت زیرساخت های شهری شیراز در برابر زلزله و شناسایی نقاط ضعف ساختاری و مدیریتی صورت گرفته است روش تحقیق ترکیبی و شامل تحلیل داده های مکانی با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی GIS ، بررسی نقشه های خطر زمین لرزه، مصاحبه با کارشناسان سازمان مدیریت بحران، و ارزیابی میدانی برخی زیرساخت های منتخب می باشد نتایج نشان داد که بخش های مرکزی شهر، به رغم تراکم بالای جمعیت و ساخت وساز، از نظر مقاومت زیرساختی در وضعیت نسبتا مناسبی قرار دارند، اما مناطق حاشیه ای و نواحی جنوب غربی شیراز دارای آسیب پذیری بالاتری در برابر زلزله هستند ضعف در طراحی لرزه ای برخی خطوط ارتباطی، تمرکز بیش از حد خدمات در مراکز خاص، و نبود برنامه های عملیاتی برای تاب آوری زیرساخت ها، از جمله چالش های شناسایی شده هستند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پولادیان، محمد رضا،1404،ارزیابی مقاومت زیرساخت های شهری در برابر زلزله (مطالعه موردی شهر شیراز)،نهمین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، شهرسازی با رویکرد توسعه زیرساخت های شهر�
ارائهشده در
یازدهمین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، شهرسازی با رویکرد توسعه زیرساخت های شهری28 شهریور 1405