چکیده مقاله
کلان شهر شیراز طی دهه های اخیر با رشد فزاینده جمعیت، گسترش افقی شهر و افزایش وابستگی به وسایل نقلیه شخصی، با چالش جدی آلودگی هوا و کاهش کیفیت زندگی مواجه شده است مسئله این پژوهش بررسی تاثیر توسعه حمل ونقل عمومی بر کاهش آلودگی هوا و افزایش تاب آوری شهری در شیراز است هدف اصلی، ارزیابی میزان اثربخشی زیرساخت های حمل ونقل عمومی در بهبود شاخص های زیست محیطی و توان مقابله شهر با بحران های شهری می باشد روش پژوهش ترکیبی از تحلیل اسنادی، پیمایش میدانی و تکمیل پرسش نامه در میان ۳۰۰ نفر از شهروندان و ۳۰ نفر از کارشناسان حوزه حمل ونقل و مدیریت شهری شیراز بوده است برای تحلیل داده ها از آزمون های آماری توصیفی و استنباطی شامل آزمون T مستقل و تحلیل رگرسیون استفاده شد نتایج نشان می دهد که توسعه شبکه مترو، بهبود ناوگان اتوبوس رانی و افزایش دسترسی به وسایل حمل ونقل پاک، منجر به کاهش قابل توجه استفاده از خودروهای شخصی و به تبع آن، کاهش سطح آلاینده های هوا شده است همچنین، یافته ها بیانگر آن است که میان توسعه حمل ونقل عمومی و ارتقاء مولفه های تاب آوری شهری نظیر کاهش آسیب پذیری اجتماعی، افزایش انسجام شبکه ای و بهبود پاسخ گویی نهادی، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد بر این اساس، توسعه نظام مند حمل ونقل عمومی می تواند به عنوان یکی از ابزارهای کلیدی در جهت افزایش تاب آوری کلان شهر شیراز در برابر تهدیدات زیست محیطی و اجتماعی در نظر گرفته شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مینی، امین و دهقان، رضا،1404،تحلیل تاثیر توسعه حمل ونقل عمومی در کاهش آلودگی و افزایش تاب آوری شهری شیراز،نهمین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، شهرسازی با رویکرد توسعه زیرساخت های شهر�
ارائهشده در
یازدهمین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، شهرسازی با رویکرد توسعه زیرساخت های شهری28 شهریور 1405