چکیده مقاله
در علم اطلاعات جغرافیایی، تعیین و توصیف دقیق ناحیه ای که توسط مجموعه ای از نقاط در فضا اشغال می شود، از اهمیت بنیادی برخوردار است چنین ناحیه ای نه تنها نمایانگر پراکندگی مکانی نقاط است، بلکه می تواند ساختار فضایی، هم پیوستگی و میزان تراکم داده ها را نیز تبیین کند هدف از این پژوهش، تحلیل هندسه پوشش مجموعه های نقطه ای و مفهوم «ناحیه اشغال شده» Occupied Region در فضاهای متریک است؛ به گونه ای که بتوان از نمایش های گسسته نقطه ای به بازنمایی های پیوسته و معنادار در سطح فضایی دست یافت در این مطالعه، با الهام از مفهوم «ردپا» Footprint نقاط، چندین روش هندسی و آماری برای تعیین ناحیه اشغال شده بررسی و مقایسه شده است روش تحقیق بر مبنای مدلسازی هندسی و تحلیل مقایسه ای است و در آن از نه معیار متداول برای ارزیابی ویژگی های ناحیه پوشش شامل پیوستگی، فشردگی، انطباق پذیری با مرز داده ها، حساسیت به نویز، و کارایی محاسباتی استفاده شده است برای این منظور، روش های گوناگون از جمله بدنه محدب Convex Hull ، بدنه مقعر Concave Hull ، الگوریتم آلفا شکل ها α Shapes ، درخت های دلونی Delaunay Triangulation و درون یابی هسته ای Kernel Density Estimation مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته اند نتایج حاصل نشان می دهد که انتخاب روش مناسب، به شدت وابسته به ماهیت داده های مکانی، مقیاس تحلیل و هدف نهایی مدل سازی است یافته های تحقیق نشان می دهد که مدل های هندسی انعطاف پذیرتر مانند آلفا شکل ها و روش های چگالی محور در شناسایی دقیق مرزهای ناحیه اشغال شده عملکرد بهتری نسبت به روش های کلاسیک دارند در پایان، ضمن مرور مطالعات پیشین، چارچوبی مفهومی برای تلفیق معیارهای هندسی و آماری در تعیین ناحیه اشغال شده در فضاهای متریک پیشنهاد می شود تا بتوان از آن در کاربردهایی نظیر تشخیص الگوهای مکانی، خوشه بندی فضایی، پایش تغییرات محیطی و مدل سازی پراکنش پدیده ها استفاده کرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یوبی امیر آباد، نسرین،1404،تحلیل هندسه پوشش مجموعه های نقطه ای و مفهوم ناحیه اشغال شده در فضاهای متریک،نهمین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، شهرسازی با رویکرد توسعه زیرساخت های شهر�
ارائهشده در
یازدهمین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، شهرسازی با رویکرد توسعه زیرساخت های شهری28 شهریور 1405