زیبایی شناسی در معماری و شهرسازی ایرانی -اسلامی

چکیده مقاله

آنچه که امروز ما با ان مواجه هستیم معیار های ناگسستنی در شناخت مبانی زیبایی شناسی بر عملکرد ها و فرم ها، نسبیت در ارزش ها،کثرت گرایی در معیارهای ارزشی و شکاکیت در مبانی هستی شناسی و انسان شناسی است ، عملکرد و فرم در ساختار معماری که چرخشی میان هستی انسان و کالبدی سخت فرم و جنس بنا شکل گرفته است ، در حالیکه می خواهد نیاز انسان به زیبایی را پاسخگو باشد و این معیارها با ورود هر مکتبی دستخوش تغییراتی می شود؛ معماری ، هم به عنوان پدیده ای ابژکتیو وهم گفتمانی سوبژکتیو از لحاظ زیر ساخت در شهر است و هم می تواند از ساحت ابژکتیو بودن ، مکانی باشد برای گردهمایی های اجتماعی ، هنر معماری با ورود اسلام به ایران از این قاعده مستثنی نبوده و متاثر از آن معماران خود را با اصول آن تطبیق داده و ساحت جدیدی از معماری را به نمایش در اوردند ،اسلام با روحی کنش گر و معماری با ساختاری ثابت گر در هم امیختن و معیار تازه ای از ساختار زیبا شناسی را به جامعه عرضه کرده اند در اینجا با نگاه هرمنوتیکی به مقوله ی معماری و شهر سازی ایرانی اسلامی می پردازیم که ایا معماری و شهر سازی ایرانی اسلامی از زیبایی شناسی برخوردار است ؟ آیا می توان با تعاریف مدرن زیبایی شناسی معماری ایرانی اسلامی را نیز تعریف کرد؟ در این مقاله به بررسی زیبایی شناسی و فلسفه زیبایی در معماری پرداخته ، وهمچنین زیبایی شناسی از منظر اسلامی را مورد بررسی قرار داده که به سوال های فوق پاسخ داده شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمود رضا اله دادی

کارشناس

�له دادی، محمود رضا،1404،زیبایی شناسی در معماری و شهرسازی ایرانی -اسلامی،نهمین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، شهرسازی با رویکرد توسعه زیرساخت های شهر�

ارائه‌شده در

یازدهمین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، شهرسازی با رویکرد توسعه زیرساخت های شهری28 شهریور 1405