چکیده مقاله
سرزمین گستره ایران باستان، که ایران کنونی بخشی از آن است، به علت وضع جغرافیایی و این که میان دو جلگه آباد بین النهرین و پنجاب سند قرار گرفته، هم چون مسیر اتصالی بوده که طوایف مهاجم، از دو طرف شرق و غرب، مجبور می شده اند از آن عبور کنند به طوری که در دوره های مختلف مورد حمله و تجاوزات پی در پی قرار می گرفتند از جمله این نبردها،نبردهای وطلانی با یونانیان،رومیان،یورش مغولان و می باشند در این مقاله، سعی شده است تا به بررسی تاریخی شهر – دژها به عنوان ویکردی دفاعی در قالب اصول پدافند غیر عامل در برابر تجاوزات پرداخته شود روش تحقیق این پژوهش تفسیری تاریخی و روش گرد آوری اطلاعات اسنادی می باشد نتایج این تحقیق نشان می دهند ساخت استحکامات دفاعی نه تنها همواره جزو اصول معماری بوده است، که اتخاذ این رویکرد در شهرسازی و معماری عادی نیز مورد توجه بوده است یکی از ارکان سامانه چندبعدی معماری نیز نگاه دفاعی بوده است موضوعی که امروزه مورد غفلت واقع شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قدیمی، مصطفی و جلیل القدر، سیدهادی،1393،بررسی برخی از شهر-دژها و بناهای دفاعی در ایران باستان تا ظهور اسلام با رویکرد پدافند غیرعامل،سومین همایش سراسری علوم و مهندسی دفاعی در سپاه،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین همایش سراسری علوم و مهندسی دفاعی در سپاه11 اسفند 1394 · تهران