چکیده مقاله
در اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی، گام های اولیه در استفاده از mRNA به عنوان یک ابزار درمانی برای ساخت پروتئین های معیوبیا ناقص در داخل سلول برداشته شد در دهه های بعدی، درک بهتر از فارماکولوژی mRNA به همراه بینش های جدید درایمونولوژی و توانایی پایدارسازی mRNA ، فناوری های مبتنی بر mRNA را به عنوان واکسن های نسل بعدی مطرح ساخت بیماری همه گیر کرونا ویروس ۱۹ COVID ۱۹ که توسط کرونا ویروس سندرم حاد تنفسی ۲ SARS CoV ۲ ایجادمیشود، زندگی انسان ها را به بدترین شیوه با میلیون ها عفونت و مرگ تحت تاثیر قرار داد تولید واکسن معمولا نیازمندسالها توسعه و آزمایش برای بررسی اثربخشی و ایمنی است با این حال، تولید دو واکسن mRNA از زمان توسعه تا مصرفتنها کمتر از یک سال طول کشید زمان تولید سریع، مقرون به صرفه بودن، تطبیق پذیری در طراحی واکسن، و توانایی اثباتشده بالینی برای القای پاسخ ایمنی سلولی و هومورال، واکسن های mRNA را به عنوان امیدوارکننده ترین واکسن ها در مبارزه باعفونت های همه گیر معرفی کرده است با توجه به این ویژگی های خاص، طراحی و تولید واکسن های مبتنی بر mRNAمیتوانند نقش به سزایی در مبارزه با عوامل عفونی نو ظهور ایفا کرده و به عنوان ابزاری کارآمد برای مبارزه با حملاتبیوتروریستی مورد استفاده قرار گیرند در این بررسی، ما اصول کلی طراحی واکسن های mRNA برای به حداکثر رساندن بیانایمونوژن ها و اجتناب از پاسخ ایمنی ذاتی و مکانیسم های کار واکسن ها را مورد بحث قرار میدهیم
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ارع، مصطفی و حاجی زاده، عباس و شکری، حدیثه و ایران منش، معین،1402،واکسن های مبتنی بر mRNA ابزاری کارآمد برای مقابله با عوامل زیستی نوپدید،دهمین همایش ملی علوم و مهندسی دفاعی با رویکرد مقابله با تهدیدات نوین دفاعی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین همایش ملی علوم و مهندسی با رویکرد رصد فناوری ها و تجهیزات نوین مهندسی17 بهمن 1403 · تهران