چکیده مقاله
پژوهش هایی که در زمینه پروتکل های کنترل توپولوژی در شبکه های حسگر بیسیم انجام شده است، غالبا با هدف ایجاد توپولوژی پویا و توسعه پذیری صورت گرفته است پژوهش حاضر به جای حداقل سازی تعداد گام که ممکن است قدرت سیگنال دریافتی را حداقل و نرخ گمشدن را حداکثر نماید، به یافتن مسیرهای با کیفیت تمرکز کرده است هدف این مقاله ایجاد کنترل توپولوژی است که در آن برروی کاهش خطا و کمینه کردن تداخل به صورت همزمان، تمرکز شده است برای این منظور از توابع حداقل سازی میزان خطا و حداقل سازی میزان تداخل به کمک الگوریتم ژنتیک دوهدفه استفاده شده است از آنجایی که الگوریتم ژنتیک یک الگوریتم مکاشفه ای است، روش پیشنهادی از نظر همگرایی با الگوریتم های SMG ،DDSEو PSO مقایسه شده است نمودارهای بدست آمده حاکی از آن است که الگوریتم پیشنهادی از درجه همگرایی خوبی نسبت به مدلهای مشابه برخوردار است انرژی مصرفی در شبکه های حسگر بیسیم یکی از اصلی ترین مسایلی است که در طول عمر شبکه تاثیر میگذارد در پیاده سازی های مختلف و با افزایش تعداد بسته های ارسالی، انرژی مصرفی در روش پیشنهادی نسبت به SMG بهبود 5/2 درصد و نسبت به PSO بهبود 5/3 درصد داشته است و روش پیشنهادی توانسته انرژی مصرفی برای کنترل توپولوژی را کاهش دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ربندی فراهانی، ناهید و وکیلی، اسداله،1398،بررسی همگرایی و انرژی مصرفی در کنترل توپولوژی آگاه از تحمل خطا وتداخل در شبکه های حسگر بیسیم با استفاده از الگوریتم ژنتیک دوهدفه،سومین کنفرانس ملی کامپیوتر، فناوری اطلاعات و کاربردهای هوش مصنوعی،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس ملی کامپیوتر، فناوری اطلاعات و کاربردهای هوش مصنوعی15 بهمن 1399 · اهواز