چکیده مقاله
نگهداری و بهسازی روسازی معابر شهری یکی از چالشهای اساسی مدیران شهری در سراسر جهان به ویژه در ایران است روشهای سنتی بهسازی اغلب با محدودیتهای فنی اقتصادی و زیست محیطی مواجه هستند این پژوهش با هدف ارزیابی و مقایسه فنی اقتصادی و زیست محیطی روشهای نوین بهسازی و روکش آسفالت شامل،میکروسرفیسینگ، بازیافت سرد درجا CSR و استفاده از آسفالت پلیمری در مقایسه با روش سنتی لکه گیری و روکش آسفالت در معابر شهری بیرجند انجام شده است رویکرد تحقیق ترکیبی کمی و کیفی بوده و دادهها از طریق پایشهای میدانی، آزمایشگاهی، برآورد هزینه ها و شرایط اقلیمی منطقه جمع آوری گردید تحلیل اقتصادی با استفاده از روش هزینه فایده بلندمدت LCCA و تحلیل تصمیم گیری با مدل فرایند تحلیل سلسله مراتبی AHP صورت پذیرفت نتایج نشان داد که روش سنتی بهسازی در بلندمدت غیر اقتصادی بوده و رویکرد واکنشی آن کارایی لازم را ندارد در مقابل روشهای نوین به ویژه بازیافت سرد درجا مزایای قابل توجهی از منظر طول عمر، کاهش هزینه های نگهداری و ملاحظات زیست محیطی، کاهش تولید CO۲ و مصرف قیر ارائه می دهند مدل AHP نیز اولویت بندی روشها را بر اساس معیارهای فنی اقتصادی و زیست محیطی تعیین نمود در نهایت، پیشنهادهای کاربردی برای پیاده سازی مدیریت دارایی روسازی PMS و به کارگیری استراتژیک فناوریهای نوین در شهرداری بیرجند ارائه شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سماعیلی، محمد،1405،ارزیابی فنی و اقتصادی روشهای نوین بهسازی و روکش آسفالت معابر شهری: مطالعه موردی شهرداری بیرجند،پانزدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران28 اردیبهشت 1405 · مشهد