چکیده مقاله
پژوهش حاضر به واکاوی پتانسیل های نوین متامواد لرزه ای در لایه های زیرساز پی با هدف میراسازی بنیادین امواج و کاهش پاسخ دینامیکی سازه ها می پردازد ضرورت گذار از روش های سنتی مقاوم سازی به سمت مهندسی انتشار موج به ویژه در مواجهه با بارهای لرزه ای حوزه، نزدیک محور اصلی این نوشتار را تشکیل می دهد روش تحقیق بر پایه مطالعات مروری جامع و تحلیل های تئوریک کتابخانه ای در حوزه الاستودینامیک استوار است که طی آن مکانیزم های فیزیکی حاکم بر محیط های پریودیک و نوسانگرهای رزونانسی مدفون در زیرساز مورد تدقیق قرار گرفته اند یافته های این مطالعه نشان می دهند که ایجاد شکاف های باندی در فرکانس های زیر ۱۰ هرتز از طریق جفت شدگی استراتژیک صلبیت خمشی و پارامترهای اینرسیایی فیلتراسیون انرژی لرزه ای را در منبع ورودی محقق می سازد همچنین به کارگیری پیکربندی های گرادیان شاخص با اصلاح امپدانس، دینامیکی توزیع تنش برشی در زیر پی را بهینه سازی نموده و پاسخ های پیچشی در سازه های نامتقارن را به واسطه بازتنظیم مرکز مقاومت بستر مهار می کند در محیط های متخلخل اشباع پدیده شکست منفی و تبدیل مد موج به امواج کند منجر به افزایش نرخ میرایی تشعشعی و اتلاف موثر انرژی لرزه ای می گردد برآیند تحلیلی این پژوهش اثبات می کند که مدیریت هوشمند جبهه موج در تراز، زیرساز پایداری عملکردی سیستم خاک پی را به طور معناداری ارتقا داده و تقاضای لرزه ای المان های سازه ای فوقانی را به حداقل می رساند این رویکرد مسیری نوین برای حفاظت از زیرساخت های حساس با تکیه بر اصول پیشرفته فیزیک حالت جامد و مکانیک محیط های ناهمسانگرد فراهم می آورد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نجاتی، میلاد،1405،بررسی پتانسیل استفاده از متامواد در لایه های زیرساز پی ساختمان برای میراسازی امواج لرزه ای و کاهش پاسخ لرزه ای سازه،پانزدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران28 اردیبهشت 1405 · مشهد