معماری همزیست با طبیعت

چکیده مقاله

بحران های همزمان، اقلیم تخریب اکوسیستم و ناپایداری الگوهای رایج ساخت و ساز مسئله ای بنیادین پیش روی معماری گشوده است چگونه می توان محیط های زیستی را به گونه ای طراحی و اداره کرد که به جای تشدید فشار بر طبیعت با آن در یک رابطه همزیستی پایدار قرار گیرند؟ این مقاله با رویکرد نظری مروری و با تکیه بر استدلال فلسفی نظری چارچوب مفهومی معماری همزیست با طبیعت را از سه سطح کلان میانی و اجرایی صورت بندی می کند ۱ مبانی فلسفی انسان، طبیعت، زیست محوری و تجربه مکان؛ ۲ مبانی نظری در قلمرو اکولوژی کاربردی، تفکر سیستمی، پیچیدگی و سازگاری، تاب آوری و عدالت زیست محیطی؛ ۳ فناوری ها و ابزارهای عملیاتی از منظر طراحی اقلیمی، چرخه عمر و داده پایش عملکرد افزون بر این مقاله با اتکا به نمونه های قابل استناد بین المللی و نیز الگوهای بومی، نشان می دهد که همزیستی با طبیعت نه صرفا یک استراتژی طراحی سبز، بلکه یک بازتعریف رابطه اخلاقی، ادراکی و عملکردی انسان و محیط است یافته های اصلی مقاله عبارت اند از معماری همزیست با طبیعت نیازمند پیوند همزمان اخلاق، محیطی، نگاه سیستمی و طراحی مبتنی بر طبیعت است؛ موفقیت آن به تاب آوری اکوسیستمی و کاهش بار منابع طی چرخه عمر وابسته است و عدالت زیست محیطی باید از مقیاس سیاست گذاری تا مقیاس فضایی و مدیریتی تحقق یابد نتیجه گیری مقاله بر این استوار است که آموزش و پژوهش در این حوزه باید از رویکردهای تک بعدی عبور کرده و به سمت چارچوب های میان رشته ای داده محور و مشارکتی حرکت کند