چکیده مقاله
شبکه های موردی سیار مجموعه ای از گره های متحرک و بی سیم می باشند که بدون زیرساختارمرکزی و فقط به کمک خودشان با هم در ارتباط هستند از ویژگی های مهم این شبکه ها، تغییر توپولوژی و انرژی محدود گره ها می باشد که باید در طراحی الگوریتم های لایه های مختلف مد نظر قرار گیرد اغلب پروتکل های مسیریابی در شبکه موردی سیار، دنبال یافتن کوتاهترین مسیر هستند، اما تحقیقاتنشان داده است که کوتاهترین مسیر در شبکه های موردی سیار می تواند مسیر بسیار ناپایداری بوده و با یک حرکت کوچک گره به آسانی شکسته شود در این مقاله، یک الگوریتم مسیریابی هوشمند در شبکه های موردی سیار پیشنهاد می شود پروتکل پیشنهادی با استفاده از شبکه عصبی و منطق فازی و مسیرها بر حسب سه معیار انرژی سطح باتری، میزان تحرک گره و پهنای باند در دسترس انتخاب می کند این پروتکل ابتدا چندین مسیر را از مبدا تا مقصد پیدا می کند و نهایتا مسیر با پایداری بالا را برای مسیریابی انتخاب می نماید همچنین نتایج حاصل از شبیه سازی با شبیه ساز opnet 10 5 پروتکل پیشنهادی با پروتکل شناخته شده AODV مقایسه شده که نتایج حاکی از آن است که روش پیشنهادی در شرایط کاملا پویای محیط عملکرد بهتری نسبت به AODV دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
نرگس نوری
دانشگاه آزاد اسلامی، واحد الکترونیکی ، گروه مهندسی کامپیوتر ، تهران، ایران
کیهان خامفروش
دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سنندج ، گروه مهندسی کامپیوتر ، سنندج، ایران
شیوه ارجاع
نوری، نرگس و خامفروش، کیهان،1395،ارایه پروتکل جدید چند معیاره با قابلیت تحمل پذیری خطا بنام MCFAODV با استفاده از شبکه عصبی فازی در شبکه های موردی سیار،سومین کنفرانس سراسری نوآوری های اخیر در مهندسی برق و کامپیوتر،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی مهندسی برق و کامپیوتر23 دی 1395 · تهران