نقش سیستم مدیریت روسازی در افزایش ایمنی راهها

چکیده مقاله

راهها و بزرگراهها در یک کشور به منزله شاهرگ های حیاتی آن کشور هستند، وجود راهها باعث پویایی و تحرک هر منطقه می گردد و این تحرک به نوبه خود باعث توسعه و بهبوداقتصادی می شود به همین علت یکی از وظایف متولیان راهها در کشور ایجاد راههای جدید و حفظ و نگهداری از راههای موجود و تامین ایمنی انها در غالب سیستمهای مدیریتی است درکشور ما که بیش از 80 درصد جابجایی ها در آن از طریق شبکه حمل و نقل جاده ای صورت می گیرد، مسئله فوق چهره نمایان تری پیدا خواهد کرد مطالعات متعددی نشان داده اند که روسازیها و شرایط رو به نقش بسزایی در بروز تصادفات و کاهش ایمنی دارند عدم اصطکاک لازم رویه، وجود خرابیهای متعدد در سطح راه، عرض کم راه، عدم وجود شانه و یا عرض کم انها، رنگ رویه سازی ، قابلیت دید و از بین رفتن خطوط و خط کشی از جمله عوامل مهم روسازی ها است که در بروز تصادفات جاده ای و کاهش ایمنی نقش بسزایی دارند مقاومت لغزندگی و اصطکاک سطح جاده ها، خرابیهای روسازی ، رنگ رویه سازی و از جمله مواردی هستند که درسیستم مدیریت روسازی مورد ارزیابی و سنجش قرار میگیرند بنابراین تلفیق پارامترهای ایمنی و سیستم مدیریت روسازی و همچنین نگهداری مناسب و ارزیابی متناوب پارامترهای مذکور جهت افزایش ایمنی راهها ضروری به نظر می رسد با توجه به اینکه در خصوص بررسی اثر روسازی ها در عملکرد ترافیک و ایمنی راهها در ایران مطالعاتی انجام نشده و همچنین افزایش تقاضای استفاده از حمل و نقل زمینی و افزایش آمار تصادفات درایران، لزوم بررسی این مقوله و شناخت عوامل موثر روسازی ها و تردد ایمن وسایل نقلیه بیش از پیش احساس میشود بنابراین در این مقاله اثر مشخصات سطحی روسازی که شامل مقاومت لغزندگی، ناهمواری روسازی میزان IRI ، نشست جای چرخ Rutting ، خرابی های روسازی و همچنین میزان ترافیک عبوری روزانه ADT و مشخصات عرض راهها، در کاهش تصادفات و افزایش ایمنی راهها مورد بررسی و ارزیابی قرار می گیرد