چکیده مقاله
یکی از مهمترین مسائل پیش روی مطالعات اقلیمی، شناخت مناسب و دقیق از وضعیت اقلیم در مقیاس منطقه ای بخصوص درمناطقی مانند ایران است که در آن، پارامترهایی نظیر بارندگی، تبخیرتعرق و خشکی از تغییرات مکانی و زمانی بالایی برخوردار است جهت مطالعه توزیع مکانی خشکی کشور ایران در دوره زمانی 2100 2071 مقادیر شاخص خشکی تحوت سناریوی A2 در دوره های پایه 1990 1961 و آینده 2100 2071 محاسبه گردید و نقشه های توزیع جغرافیایی شاخص خشکی و میزان تغییرات آن تهیه و مورد بحث قرار گرفت طبق نتایج بدست آمده، مقادیر شاخص خشکی در سطح 0 تا 90 درصد افزایش را نشان می دهند بیشترین مقادیر شاخص خشکی برای عرضهای جنوبی پیش بینی گردیده است و مناطق شمالی منطقه مورد مطالعه تغییرات کمتری نشان می دهند همچنین بر اساس شبیه سازی مدل، در دوره آماری 2100 2071 بیش از 75 درصد از مساحت کشور دارای اقلیم خیلی خشک و فوق خشک خواهد بود در حالی که وسعت اراضی مرطوب به حدود 2 درصد از مساحت کشور کاهش خواهد یافت
کلیدواژهها
نویسندگان
محمد باقر آقاجانلو
دانشگاه بوعلی سینا همدان
جواد جعفری
دانشگاه تبریز
علی اکبر سبزی پرور
دانشگاه بوعلی سینا
شیوه ارجاع
�قاجانلو، محمد باقر و جعفری، جواد و سبزی پرور، علی اکبر،1393،بررسی اثرات احتمالی تغییر اقلیم بر شاخص خشکی در سطح ایران، تحت سناریوی A2،دومین همایش منطقه ای تغییر اقلیم و گرمایش زمین،زنجان
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش منطقه ای تغییر اقلیم و گرمایش زمین18 اسفند 1394 · زنجان