چکیده مقاله
از جمله مرزهای معقول اصل حاکمیت اراده ،اصل نظم ، و ثبوت در قرارداده است در صورتی که آزادی اراده افراد بخواهد با مصلحت ثبوت در قراردادها، تعارض و برخورد داشته باشد ، به ناچار بایستی تا حدی اصل نخست را فدای اصل دوم ساخت نظامهای حقوقی به منظور حل تعارض دواصل مذکور ، تمهیداتی اندیشیده اند مواد قانون مدنی ایران در زمینه اثر حقوقی اشتباه، مبهم ، معارض وپراکنده است رویه قضایی، در این باره راه حلی ندارد قرارداد ، پدیده ای است که در نتیجه قصد طرفهای درگیر آن بوجود می آید و برای آنکه در روابط اجتماعی دارای اثر حقوقی باشد ، طرفهای درگیر آن باید در امور اساسی آن به توافق رسند و از آنجا که قرارداد عملی است ارادی ، اثر آن باید با آنچه طرفین می خواهند هماهنگ باشد بنابراین به منظور اجرای اصل حاکمیت اراده ، باید هر عاملی که با این اصل در تعارض باشد نادیده انگاشته شود بدین ترتیب ، هر گاه یکی از دو طرف قرارداد یا هر دو به علت تصور نابجائی که از موضوع قرارداد ، در ذهن خود پرورانده اند ، خود را پای بند قرارداد سازند ، به خواست حقیقی آنان لطمه وارد می شود ، نتیجه منطقی حاکمیت اراده آن است که به محض ادعای اشتباه آن را موثر در صحت قرارداد بداینم ، اما از آنجا که آفرینش های خصوصی افراد در قالب قرارداد ، رنگی اجتماعی به خود می گیرد باید تا حد امکان از موثر شناختن اشتباه جلوگیری شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فتاحی زفر قندی، سجاد،1402،بررسی تطبیقی فقهی حقوقی اشتباه در قراردادها ومعاملات،اولین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی14 بهمن 1402 · همدان