چکیده مقاله
تلاش برای حل مسائل حقوقی مدنی بدون در نظر گرفتن سابقه حقوقی ایران و بررسی منابع اساسی آن راه بجایینخواهد برد تدوین کنندگان قانون مدنی ایران جلد اول قانون مزبور را از دو منبع اساسی، یکی حقوق امامیه ودیگری قانون مدنی فرانسه اقتباس کردند و بالاخص در قسمت قواعد عمومی قراردادها بیشتر ملهم از حقوق فرانسهاست و حتی بعضی از مواد آن ترجمه مواد ق م فرانسه می باشد در این تلاش نیز هر چند شایسته ستایش استولی نقاط ابهام و اجمالی وجود دارد که ناشی از تعارضات بین فقه امامیه و حقوق فرانسه است که با نگاهی دقیق بهقانون مدنی می توان آن را دریافت از جمله شاخصترین موادی که تجلی دو دیدگاه حقوق اسلامی و حقوق فرانسه در آنها مشهود است مواد ۱۹۹ومخصوصا ۲۰۰ قانون مدنی در باب اشتباه است که بحثها و تفاوت ها در تفاسیر ی پیرامون این مفهوم و قواعد آنبعد ازچندین دهه که از تصویب قانون مدنی میگذرد هنوز پایان نیافته است لذا با توجه به گستره فراوان بحثاشتباه در عقود،ما در این پژوهش دو مبحث اصلی و مهم آن، یعنی اشتباه در موضوع و شخص در قراردادها را موردتحلیل و تبیین قراردهیم و به بیان نظرات دکترین حقوقی در این باب می پردازیم تا دریابیم کدامیک از این نظراتو دیدگاه ها در حوزه عمل مناسب تر به نظر می رسد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بدالهی لاشکی، مهسا،1403،اشتباه در قرارداد در حقوق ایران و فقه امامیه و حقوق فرانسه و حقوق روم،سومین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی20 بهمن 1403 · همدان