چکیده مقاله
سوراخکاری فرآیند اصلی برای مونتاژ کردن سازه ها به ویژه در صنایع هوافضا و خودروسازی است برای بهبود فرآیند سوراخکاری، استفاده از روانکارها حین فرآیند پیشنهاد میگردد در فرآیند ماشینکاری، روانکار تاثیر بسزایی بر درجه حرارت منطقه ماشینکاری، تنشهای نرمال و برشی و توزیع آن ها در طول محل ارتباط ابزار با براده و ابزار با قطعه کار، سایش ابزار، یکپارچگی سطح ماشینکاری شده، اصطکاک، عمر ابزار و تنشهای پسماند در قطعات ماشینکاری شده می گذارد با توجه به معایب روانکارها نظیر هزینه بالا، سمی بودن و آلوده کردن محیط زیست، استفاده از روش روانکاری کمینه MQL به عنوان یکی از راه کارهای موجود مطرح شده است در روش MQL بکار رفته در این مقاله، مقدار بسیار کمی از روانکارهای مختلف شامل استرهای سنتتیک متیل استات، اتیل استات و نفت توسط هوای فشرده به صورت اسپری بر سطح انجام فرآیند سوراخکاری آلیاژ آلومینیومAl6061 وارد و کیفیت سطح با حالت خشک و تر مقایسه شده است علاوه بر این، اثر تعداد نازل، سرعت برشیو فشار با دو نوع روانکاری نیز بر زبری سطح بررسی شده است نتایج نشان داد که در روانکاری کمینه نسبت به حالتهای خشک و تر، زبری سطح در حالت چهار نازل 79 درصد و 60 درصد کاهش یافته است
کلیدواژهها
نویسندگان
احسان میرحسینی
دانشجوی کارشناسی ارشد، مهندسی مکانیک، دانشگاه یزد
قاسم امیریان
استادیار، مهندسی مکانیک، دانشگاه یزد
محمدمهدی ابوترابی
استادیار، مهندسی مکانیک، دانشگاه یزد
شیوه ارجاع
میرحسینی، احسان و امیریان، قاسم و ابوترابی، محمدمهدی،1398،بررسی زبری سطح در سوراخکاری به کمک روانکاری کمینه با سیال پایه سنتتیک،شانزدهمین همایش ملی و پنجمین کنفرانس بین المللی مهندسی ساخت و تولید،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفدهمین همایش ملی و ششمین کنفرانس بین المللی مهندسی ساخت و تولید12 اسفند 1399 · تهران