چکیده مقاله
اتصال به روش فاز مایع گذرا TLP اخیرا توجهات زیادی را به خود جلب کردهاست بررسی اثر دما و زمان بر کیفیت اتصال فاز مایع گذرا بین آلیاژ آلومینیوم ۶۰۸۲ و فولاد زنگنزن مارتنزیتی ۴۲۰ با استفاده از بینلایه روی و قلع انجام شده است عکسهای متالوگرافی نشان از تشکیل ساختار دندریتی بین روی و آلومینیوم است از طرفی نفوذ مایع در جامد بین قلع و فولاد نیز مشاهده شده است نمونه ها در سه دمای ۴۵۰ ، ۵۰۰ و ۵۵۰ درجه سلسیوس که هرکدام بالاتر ازدمای بررسی استحکام برشی نمونه ها گویای این است که با افزایش دما و زمان بطور کلی استکام نمونه ها افزایش پیداخواهندکرد این درحالی است که بیشترین استحکام از نمونه با دمای ۵۵۰درجه سلسیوس و زمان ۳۰دقیقه گرفته شده که این مقدار برابر است با ۲۷ مگاپاسکال این درحالی است که کمترین استحکام مربوط به نمونه ای است که در دمای ۵۰۰درجه سلسیوس و زمان ۱۵دقیقه اتصال پیدا کرده بوده است
کلیدواژهها
نویسندگان
علیرضا آهاری
دانشجوی کارشناسی ارشد، مهندسی مکانیک، دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه تهران
بابک گرامی شیرازی
دانشجوی دکتری، مهندسی مکانیک، دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه تهران
فرزین فرجی
دانشجوی کارشناسی ارشد، مهندسی مکانیک، دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه تهران
علیرضا صادقی
استادیار، مهندسی مکانیک، دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه تهران
شیوه ارجاع
�هاری، علیرضا و گرامی شیرازی، بابک و فرجی، فرزین و صادقی، علیرضا،1399،اتصال آلیاژ آلومینیوم ۶۰۸۲ به فولاد زنگ نزن مارتنزیتی ۴۲۰ به روش فاز مایع گذرا با استفاده از بین لایه روی-قلع،هفدهمین همایش ملی و ششمین کنفرانس بین المللی مهندسی ساخت و تولید،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هجدهمین همایش ملی و هفتمین کنفرانس بین المللی مهندسی ساخت و تولید ایران11 اسفند 1400 · تهران