چکیده مقاله
یکی از بزرگ ترین چالش های جوامع امروزی،مسائل و معضللات زیست محیطی و آسیب هایی است که بشر به طبیعت و محیط زیست وارد می کند این مهم،جوامع را بر ان برداشته تا گام های موثری در راستای تولید پایدار بردارند در فرآیند ماشین کاری یکی از عواملی که می تواند به محیط زیست آسیب وارد کند،استفاده از سیالات برشی به روش های سنتی است بنابراین تلاش های زیادی توسط پژوهشگران برای به حداقل رساندن و یا حذف این اسیب ها انجام می شود در این مقاله روش های روان کاری کمینه MQL و روان کاری کمینه به کمک الکترواستاتیک EMQL برای کاهش مصرف روان کارها در ماشین کاری معرفی و تاثیر این روش ها بر زبری سطح قطعات تولیدی از جنس فولاد AISI۳۰۴ بررسی شده است استفاده از روش های روان کاری کمینه سابقه زیادی در تحقیقات مرتبط با ماشین کاری دارد ولی روش روان کاری کمینه به کمک الکترواستاتیک اخیرا معرفی شده و کمترموضوع تحقیقات پژوهشگران بوده است روش EMQL نسبت به MQL زبری سطح قطعات را به ط در روش ور متوسط ۱۷٪کاهش داده است علاوه بر این،اثر موقعیت نازهای MQL وEMQL مورد بررسی قرار گرفت و مشخص شد که هر دو روش روان کاری ،کم ترین زبری سطح مربوط به حالتی است که نازل خروجی روان کار در موقعیت ۴۵ درجه نسبت به سطح آزاد فرعی قرار گرفته است
کلیدواژهها
نویسندگان
علیرضا خدابنده
کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه یزد، یزد
محمدمهدی ابوترابی
دانشیار دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه یزد، یزد
شیوه ارجاع
�دابنده، علیرضا و ابوترابی، محمدمهدی،1400،بررسی اثر موقعیت نازل بر زبری سطح در فرآیند تراشکاری با روان کاری کمینه به کمک الکترواستاتیک،هجدهمین همایش ملی و هفتمین کنفرانس بین المللی مهندسی ساخت و تولید ایران
ارائهشده در
مجموعه مقالات نوزدهمین همایش ملی و هشتمین کنفرانس بین المللی مهندسی ساخت و تولید ایران18 اسفند 1401 · مشهد