چکیده مقاله
یکی از روش های متداول تولید قطعات کامپوزیتی روش قالبگیری با انتقال رزین RTM است این روش شامل پارامترهای مختلف از جمله دمای قالب ، فشار خلا، مکان تزریق ، کسر حجمی الیاف، فشار تزریق و غیره می باشد تنها با کنترل این پارمترها است که می توان به قطعات با کیفیت سطح مطلوب و خواص بالا رسید در این تحقیق با انتخاب پارامترهای ورودی شامل فشار خلا، محل تزریق و دمای قالب به بررسی اثر آن ها بر پارامترهای خروجی که شامل استحکام کششی و استحکام خمشی پرداخته شده است بعد از ساخت نمونه های کامپوزیت بازالت اپوکسی با این فرآیند، ارزیابی آنها که از دیدگاه خواص مکانیکی و کیفیت سطح مورد بررسی قرار گرفته است نتایج این تحقیق نشان داد که محل تزریق رزین تاثیر بسزایی بر خواص مکانیکی و تیراژ تولید قطعه در فرآیند تزریق رزین به قالب دارد و انتخاب مناسب محل های تزریق رزین و خروج هوا تاثیری شگرف بر کیفیت قطعات تولیدی در فرآیند RTMدارند در بسیاری از قالب ها خصوصا قالب های پیچیده به راحتی نمی توان مسیر های جریان ساده را حذف نمود ، لذا باید قبل از ساخت قالب به این گونه مسیر ها توجه کرده و سعی در کم اثر کردن آن بر جریان پر شدن قالب نمود، از میان سه نقطه ایجاد شده برای تزریق در قالب مورد استفاده در این تحقیق ، تنها حالت A وB محل ورود رزین یا ایجاد خلاء در وسط قالب قرار می گیرد مناسب برای تزریق می باشد و از بین این دو ، در صورت عدم اعمال خلا وسط سنبه به علت قرار گیری تمام نقاط محفظه قالب cavity در مسیر جریان و در نتیجه عدم حبس هوا در قالب مناسب تر است با افزایش دما، فرایند پسا پخت بر روی قطعات انجام می شود که این امر باعث افزایش خواص مکانیکی از جمله استحکام کششی می شود گرچه این شرایط تا زمانی برقرار است که دما تاثیر معکوس بر پخت رزین نگذاشته و باعث ایجاد ترک ها ریز در ساختار آنها نشود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�افظی شاه نشین، سعید و صفی خانی، محمد،1401،تاثیر پارامترهای محل تزریق و دمای قالب و فشار خلاء در بهبود کیفیت سطح و خواص مکانیکی در فرآیند RTM برای قطعات کامپوزیت بازالت / اپوکسی،نوزدهمین همایش ملی و هشتمین کنفرانس بین المللی مهندسی ساخت و تولید ایران،مشهد
ارائهشده در
کنفرانس مهندسی ساخت و تولید ایران6 اسفند 1403 · تهران