چکیده مقاله
هنجار گریزی در شعر یکی از متداول ترین شیوه های آشنایی زدایی در ادبی است که شاعران به گونه های مختلف از آن بهره می برند نحوه ی متفاوت استفاده از هنجار گریزی ،یکی از عوامل موثر درشکل گیری سبک خاص زبانی هر شاعر است بنابر نظریه ی لیچ، انواع هنجار گریزی ها عبارتند از : هنجار گریزی نحوی، معنایی، واژگانی، آوایی، نوشتاری، گویشی، سبکی و زمانی باستان گرایی مقاله ی پیش رو با تحلیل اشعاری از دفاتر شعر از این اوستا ، آخر شاهنامه و زمستان بصورت تصادفی از مهدی اخوان ثالث به بررسی بسامد استفاده از انواع هنجار گریزی در اشعار انتخاب شده پرداخته است نتایج بدست آمده نشان دهنده ی توجه خاص و هدفمند شاعر نام برده به انواع هنجارگریزی و بخصوص هنجارگریزی واژگانی و نحوی بوده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کریمی، متین،1396،بررسی هنجارگریزی در شعر مهدی اخوان ثالث بر اساس نظریه لیچ،دومین کنفرانس بین المللی بررسی مسائل جاری زبان ها، گویش ها و زبان شناسی،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی بررسی مسائل جاری زبان ها، گویش ها و زبان شناسی11 بهمن 1397 · اهواز