چکیده مقاله
رشد شتابان فناوری های هوش مصنوعی و گسترش سامانه های مولد که قادرند بدون مداخله مستقیم انسان، آثار خلاقانه، داده های پردازشی و محصولات دانشی تولید کنند، ساختارهای کلاسیک حقوق مالکیت فکری را با چالش هایی بنیادین مواجه ساخته است نظام هایی که بر «مولف انسان»، «نیت خلاقانه» و «اصالت مبتنی بر آگاهی» بنا شده اند، اکنون با واقعیتی روبه رو هستند که در آن مرز میان ابزار و خالق، و میان فرایند و محصول، به طور چشمگیری مبهم شده است در چنین شرایطی، پرسش هایی همچون معیارهای انتساب اثر، حدود مسئولیت، قلمرو مالکیت و ارزش اقتصادی محصولات خودکار اهمیت بی سابقه ای یافته اند و ضرورت بازبینی قوانین ملی و اسناد بین المللی را برجسته می کنند بررسی چارچوب های موجود نشان می دهد که بسیاری از این قواعد توان سازگاری کامل با شرایط نوین را ندارند و خلاهای حقوقی می توانند منجر به تعارض، رقابت ناعادلانه و بهره برداری نامتقارن از فناوری شوند از سوی دیگر، صنایع فرهنگی، رسانه ای و اقتصاد داده با سرعتی بسیار بیشتر از نظام قانون گذاری در حال رشد هستند و همین امر فشار مضاعفی برای بازطراحی مدل های تنظیم گری ایجاد کرده است در این مقاله، ضمن تحلیل چالش های حقوقی و اقتصادی آثار مولد هوش مصنوعی، چشم اندازهای آینده و مسیرهای تحول در تنظیم گری مالکیت فکری بررسی شده و بر ضرورت شکل گیری رویکردهای انعطاف پذیر، تطبیق پذیر و چندلایه تاکید می شود این رویکردها باید بتوانند ضمن حفظ اصول بنیادین نظام مالکیت فکری، پاسخگوی پیچیدگی های عصر هوش مصنوعی باشند و تعادل میان حمایت از خلاقیت انسانی و بهره گیری از ظرفیت های سامانه های هوشمند را برقرار کنند در نهایت، مقاله نتیجه می گیرد که آینده این حوزه مستلزم همکاری میان قانون گذاران، صنعت، دانشگاه و جامعه کاربران است تا ساختاری منسجم، پایدار و کارآمد برای حیات حقوقی تولیدات انسانی و غیرانسانی ایجاد شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
گچی، طهورا،1404،وضعیت حقوق مالکیت فکری بر آثار تولید شده توسط هوش مصنوعی بدون مداخله مستقیم انسان،بیستمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی30 اردیبهشت 1405 · شیروان