چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف اثربخشی درمان مبتنی بر واقعیت درمانی بر تاب آوری و مثبت اندیشی زنان دچار اعتیاد انجام گرفت طرح پژوهش از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری شامل کلیه زنان مراجعه کننده به یک مرکز درمان سوء مصرف مواد در شهرستان رودسر در سال ۱۴۰۴ بود که به شیوه نمونه گیری در دسترس، ۳۰ زن دچار اعتیاد که کمترین نمره تاب آوری و مثبت اندیشی را کسب کرده بودند، به شکل تصادفی در دو گروه آزمایش ۱۵ نفر و کنترل ۱۵ نفر گمارده شدند سپس، واقعیت درمانی طی ۸ جلسه۹۰ دقیقه ای برای گروه آموزش اجرا شد، درحالی که گروه کنترل هیچگونه آموزشی دریافت نکرد در پایان، هر دو گروه آزمایش و کنترل مجددا به پرسشنامه ها پاسخ دادند نتایج پژوهش حاضر نشان داد که میزان تاب آوری و مثبت اندیشی در مرحله قبل از مداخله و بعد از مداخله اختلاف معناداری داشته است به این معنا که واقعیت درمانی منجر به افزایش تاب آوری و مثبت اندیشی در گروه آزمایش شد اما این نتیجه در مورد گروه کنترل به دست نیامد
کلیدواژهها
نویسندگان
پریسا ترک زهرانی
۱- کارشناس ارشد روانشناسی بالینی
پریسا ترک زهرانی
۱ کارشناس ارشد روانشناسی بالینی
محمدجواد آقاجانی
۲- دکتری روانشناسی عمومی (نویسنده مسول)
محمدجواد آقاجانی
۲ دکتری روانشناسی عمومی نویسنده مسول
فاطمه عبدی ایمن آبادی
۳- کارشناس ارشد مشاوره توانبخشی
فاطمه عبدی ایمن آبادی
۳ کارشناس ارشد مشاوره توانبخشی
سونیا فرهمند شیجانی
۴- کارشناس ارشد روانشناسی عمومی
سونیا فرهمند شیجانی
۴ کارشناس ارشد روانشناسی عمومی
محدثه احمدی لاکانی
۵- کارشناس ارشد روانشناسی عمومی
محدثه احمدی لاکانی
۵ کارشناس ارشد روانشناسی عمومی
محدثه میرزاباقری
۶ کارشناس ارشد روانشناسی بالینی
محدثه میرزاباقری
۶ کارشناس ارشد روانشناسی بالینی
شیوه ارجاع
�رک زهرانی، پریسا و آقاجانی، محمدجواد و عبدی ایمن آبادی، فاطمه و فرهمند شیجانی، سونیا و احمدی لاکانی، محدثه و میرزاباقری، محدثه،1404،اثربخشی درمان مبتنی بر واقعیت درمانی بر تاب آوری و مثبت اندیشی زنان دچار اعتیاد،بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی28 بهمن 1404 · شیروان