چکیده مقاله
اصول عملیه از مهم ترین ابزارهای فقیه در مقام عمل و در شرایط فقدان یا اجمال دلیل اجتهادی به شمار می روند این اصول، نقش تعیین کننده ای در سامان دهی رفتار مکلف در وضعیت شک دارند و از این حیث، جایگاه ویژه ای در علم اصول فقه یافته اند اگرچه اصطلاح «اصول عملیه» به صورت منسجم بیشتر در سنت اصولی امامیه بسط یافته است، اما بررسی دقیق متون اصولی فقه شافعی نشان می دهد که فقهای این مذهب نیز، به صورت صریح یا ضمنی، از قواعدی هم سنخ با اصول عملیه بهره برده اند پژوهش حاضر با روش توصیفی–تحلیلی، به تبیین مفهوم اصول عملیه، بررسی مبانی نظری آن در فقه شافعی و تحلیل جایگاه اصولی همچون استصحاب، برائت، احتیاط و تخییر در آثار شافعیان متقدم و متاخر می پردازد نتایج تحقیق نشان می دهد که فقه شافعی، اگرچه در اصطلاح پردازی با فقه امامیه تفاوت دارد، اما در مقام عمل، از ساختار عقلایی مشابهی در حل تعارض ها و شک های فقهی بهره می گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شلیر امیر زاده
دانشجوی دکتری ،گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه ازاد اسلامی واحد تهران مرکز
شلیر امیر زاده
دانشجوی دکتری ،گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه ازاد اسلامی واحد تهران مرکز
مجید وزیری
دانشیار ،گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه ازاد اسلامی واحد تهران مرکز
مجید وزیری
دانشیار ،گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه ازاد اسلامی واحد تهران مرکز
شیوه ارجاع
�میر زاده، شلیر و وزیری، مجید،1404،اصول عملیه در فقه شافعی،بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی28 بهمن 1404 · شیروان