چکیده مقاله
پدیده « شستشوی جرم از طریق خلاهای قانونی » به وضعیتی اشاره دارد که در آن ، فرد یا گروهی پس از ارتکاب عملی که ذاتا و بر اساس قوانین عمومی ، جرم محسوب می شود ، با بهره گیری هوشمندانه و فنی از نقص ، ابهام ، تضاد یا خلا موجود در نظام تقنینی یا رویه ای ، موفق می شود مسئولیت کیفری خود را سلب نموده یا آثار جرم را از بین ببرد ، بی آنکه ماهیت بزهکارانه عمل اولیه تغییر یافته باشد این مفهوم با «سوء استفاده از قانون» و «جرم زدایی» متفاوت است هدف این مقاله ، تحلیل این پدیده به عنوان یک چالش جدی در عدالت کیفری است این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با مطالعه قوانین ، رویه قضایی و متون حقوقی انجام شده است یافته ها نشان می دهد مکانیسم های این شستشو شامل استفاده از : ۱ ابهام در تعاریف قانونی جرایم ، ۲ تضاد بین قوانین ، ۳ خلاهای شکلی و آیین دادرسی ، ۴ نهادهای حقوقی خنثی کننده مانشخصیت حقوقی یا قرارداد ، و ۵ تفاسیر خاص از قوانین می باشد پیامد این امر، تضییع حقوق بزه دیده ، تضعیف اعتماد عمومی به عدالت قضایی و ایجاد احساس بی کیفری برای مجرمان هوشمند است مقاله در پایان ، راهکارهایی چون اصلاح و انسجام بخشی به قوانین ، توسعه تفسیر سیستماتیک و غایت گرا، تقویت نقش مشورتی نهادهای علمی به قوه قضائیه ، و ایجاد «بند های ضدفرار» در قوانین جدید را پیشنهاد می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیمانی، مهدی و نوری، شهاب و میرزائی، امین و پورحسین، لیلا و ملائی، امیرحسام،1404،شستشوی جرم از طریق خلاهای قانونی ؛ مفهوم، مکانیسم ها و راهکارهای مقابله در حقوق کیفری ایران،بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی28 بهمن 1404 · شیروان